Somatic

Gelukkig blijven de driftige grooves met de felle bekkenpercussie van Black present

Tim Sprangers

AlasNoAxis heet het rockproject van drummer Jim Black, dat dik tien jaar bestaat. Dankzij de explosiviteit en elektronische geluiden hebben zij vele conservatieve jazzoortjes laten schrikken. Dan nu iets heel anders: een akoestisch pianotrio. Betekent dat rustige kamermuziek en zweven rond standards? Natuurlijk niet, Black blijft een New Yorkse pionier die in composities en klanken luisteraars gaat prikkelen.

Zelden bevatten de composities op Somatic een voorspelbare structuur, meer onderzoekt het trio de texturen van en tussen de instrumenten. Soms hoor je fraaie crescendo-ontwikkelingen die zij onderbouwen met een aanstekelijke spontaniteit. Zoals in Willbee, waarin een lieve ballad verandert in opgekropte melancholie. Het kan dan wel akoestisch zijn, gelukkig blijven de driftige grooves met de felle bekkenpercussie van Black present. Vooral in Beariere is hij in vorm.

Fraai is het sierlijke spel van bassist Thomas Morgan, maar de revelatie van deze plaat is de piepjonge pianist Elias Stemeseder. De klassiek gespeelde fragmenten van deze 20-jarige Oostenrijker zijn indrukkend, nog mooier is als hij met een enkele noot ongelooflijk veel weet te vertellen.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden