Review

Sokolov laat Arnhemmers stampen van enthousiasme

Sokolovs linker- en rechterhand freakten over de toetsen, met subliem geplaatste accenten die aan Charlie Parker deden denken. In zes toegiften gunde hij je een blik in de intiemste kamers van zijn muzikale ziel.

Biëlla Luttmer
Grigori Sokolov. Beeld
Grigori Sokolov.Beeld

Dwars door de breekbare Arabeske van Robert Schumann klinkt het gerinkel van koffiekopjes. Op de achterste rijen van Musis Sacrum verstoort het de eigenzinnige basnootjes waarmee de Rus Grigori Sokolov (66) zijn handtekening onder de uitvoering zet. De Arnhemse cultuurtempel wordt verbouwd. Het is te hopen dat de deuren naar de concertzaal worden vervangen door geluidwerende exemplaren.

In de Gelderse hoofdstad weten ze de Russische pianogrootmeester wel op waarde te schatten. Het jonge publiek luistert beter dan in de Randstad en juicht uitbundiger. Heerlijk spelen moet dat zijn. Toch schakelde Sokolov op het schemerig verlichte podium al snel over op ouderwets Russische spierballenspel. Er ontstond een schelle bijklank, jammer en onnodig. Schumanns Fantasie in C staat bol van de tegenstellingen: zangerige citaten uit Beethovens liedcyclus An die ferne Geliebte, een koraal en schetterende koperklanken wisselen elkaar af. Uitgerekend die zware passages koos Sokolov als vertrekpunt.

Grigori Sokolov. Schumann, Chopin. Klassiek. 20/5, Musis Sacrum, Arnhem.

Subliem geplaatste accenten

Na de pauze herhaalde dat patroon zich: Sokolov liet zijn gevoel voor verfijning horen in twee Nocturnes van Chopin en barstte vervolgens onevenredig fel los in Chopins Tweede sonate, die met de beroemde treurmars. Tot de finale, waarin Chopin uit zijn tijd stapt met noten die in een jazzsolo niet zouden misstaan. Sokolovs linker- en rechterhand freakten in parallelle bewegingen over de toetsen, met subliem geplaatste accenten die meer deden denken aan een solo van Charlie Parker dan aan een romantisch sonatedeel.

De Arnhemmers stampten van enthousiasme en ook Sokolov zelf raakte ontketend. In zes toegiften gunde hij je een blik in de intiemste kamers van zijn muzikale ziel. Schubert klonk, Chopin, en uiteindelijk zwaaide hij zijn fans uit met walsje van Gribojedov. Je moet Sokolov heten om dat niemendalletje naar eenzelfde niveau te tillen als al die voorgaande meesterwerken.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden