Sofia Coppola regisseert ouderwetse kerstshow

Sofia Coppola ( 44 ), normaal gesproken van de doordachte en glad afgewerkte films, regisseerde de vrolijk rommelige kerstspecial met Murray. Wat was het idee?

Beeld AFP

Als kind bracht Sofia Coppola met haar ouders ooit Kerst door in Tokio. Haar moeder had thuis een kerstmanpak in de koffer gestopt, dat haar vader, regisseur Francis Ford (The Godfather), als verrassing in hun hotelkamer zou dragen. Toen pa opgetuigd in de startblokken stond, was de jonge Sofia niet wakker te krijgen. Jetlag.

Uit dezelfde periode (tweede helft jaren zeventig) herinnert ze zich de Amerikaanse kerstshows op tv, met hun corny glitterdecors en ogenschijnlijk willekeurige samenstelling van beroemde studiogasten, die allemaal een kerstliedje kwamen zingen. Ze noemt crooner Dean Martin, easylisteningduo The Carpenters en vooral dat ene onwaarschijnlijke duet tussen de oude Bing Crosby en David Bowie, die zich samen zetten aan kerstklassieker Little Drummer Boy - ('Our finest gifts we bring, pa-rampampampam').

'Die shows worden niet meer gemaakt', zegt de filmmaakster (Lost in Translation, 2003, The Bling Ring, 2013) in Parijs, waar ze woont als haar kinderen in New York vrij zijn van school. Met haar eigen kerstvariétéshow A Very Murray Christmas, vanaf vandaag te zien op Netflix, hoopt ze de traditie nieuw leven in te blazen. De opzet is eenvoudig: tijdens Kerst geeft Bill Murray een door de tv uitgezonden cabaretshow in het New Yorkse Carlyle Hotel, maar een sneeuwstorm gooit roet in het eten. Een uitbundige stoet van sterren - van Coppola's neef Jason Schwartzman tot echtgenoot Thomas Mars en diens band Phoenix, van Chris Rock en Maya Rudolph tot George Clooney en Miley Cyrus - zorgt er vervolgens voor dat het feest alsnog een succes wordt.

Kleine nevenprojecten

Een tussendoortje? Ze kan zich best vinden in die term. 'Het kost een aantal jaar een film te maken. Ik hou van kleine nevenprojecten als dit. Tijdens het maken van speelfilms denk ik aan de houdbaarheid: film mag geen wegwerpartikel zijn. Ik vind het belangrijk mijn films te kunnen terugkijken en er trots op te zijn. Maar hier was het alleen een kwestie van crew verzamelen en dingetjes uitproberen.'

Onmisbaar ingrediënt: Bill Murray. Coppola regisseerde de acteur eerder in Lost in Translation, in de rol van acteur met jetlag in Tokio, en wist van zijn verbloemde zangtalent. 'Ken je zijn sketch als Nick the Lounge Singer in Saturday Night Live? Ik was 6 toen ik hem in die rol op tv zag. Bill was een icoon voor mij toen. Hij zong een liedje over Star Wars dat een cultklassieker werd.' Coppola begint te fluisterzingen. 'Staaar Waaars, nothing but Staaar Waaars.' Dan: 'Er schuilt een echte crooner in hem, de Bing Crosby van onze tijd.'

Bij Coppola zit de fascinatie voor Murray diep. Toen regisseur Sam Mendes onlangs namens filmtijdschrift Empire andere filmmakers vroeg naar hun beste dag ooit op de set, antwoordde zij: 'When Bill Murray is there.'

Bill MurrayBeeld epa

Een genot voor een regisseur

Wat de acteur volgens haar zo goed maakt? 'Hij is slim en spontaan. Verzint steeds eigen dingen. Voor een regisseur is dat een genot. Ik waardeer het als acteurs dingen doen die je niet verwacht. Iedereen beschouwde hem jarenlang puur als komiek. In Lost in Translation toonde hij een gevoelige kant die hij tot dan toe zelden had laten zien. Ik wil er niet te veel credit voor opeisen, maar misschien heb ik daarin wel een rol gespeeld, ja.'

Coppola vroeg Murray of die een paar liedjes wilde zingen in het Carlyle Hotel, de plek waar ook Woody Allen geregeld klarinet speelt. Verbind Murray aan je kerstvariétéshow en de rest volgt vanzelf, ontdekte Coppola. Als een magneet trekt de acteur anderen aan. 'Het is zijn show. Bill is goed in het bij elkaar brengen van mensen. Hij vraagt wat rond en beschikt uiteindelijk over een lijstje acteurs die best een avondje op de set willen staan.'

Tussen de regels door goochelt Coppola, net als in haar filmoeuvre, met de imago's van de sterren. (Al moeten we daar volgens haar in dit geval niet te zwaar aan tillen.) In elk geval grapt Murray over zijn recente rol in de flop The Monuments Men (van en met Clooney) en staart de acteur ergens halverwege A Very Murray Christmas naar een foto uit Lost in Translation van zichzelf in smoking. 'Blijkbaar heb ik een sterk beeld van Bill als gedistingeerde heer, ik hijs hem het liefst in de mooiste pakken. Ik maak als het ware mijn persoonlijke make-over van hem. Fantasy Bill.'

Voor George Clooney geldt hetzelfde, zegt Coppola. 'Ik beschouw hem graag als een soort superheld, iemand van wie aannemelijk is dat-ie in smoking achteloos zo'n show binnenwandelt, Martini in zijn hand.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden