'SOCIAALZIJN WE NIET BEGAAFD'

De drie bandleden van Depeche Mode praten via de pers met elkaar. Maar toch, zodra ze in de studio zitten, valt alles op zijn plaats....

Vijfentwinig jaar bestaat Depeche Mode al, maar om nu te zeggen dat dedrie bandleden die samen opgroeiden in het Britse stadje Basildon alsvrienden voor het leven aan elkaar verbonden zijn, nee. 'We zijn beslistgeen buddies, eerder broers, die van elkaar houden ook al hebben ze nietvoor elkaar gekozen', zegt David Gahan, de zanger van de groep. 'We sprekenelkaar buiten de band om eigenlijk nooit, weten van elkaar niet hoe hetgaat, en zijn er dus ook niet om elkaar uit het dal te trekken.'

En ja, in welk dal je als succesvol popzanger terecht kunt komen, weetDavid Gahan (43) maar al te goed. Het is Gahan niet aan te zien, op dezeochtend in een trendy Londens hotel, maar tien jaar geleden werd hij na eenzoveelste overdosis in Los Angeles 'klinisch dood' verklaard. 'Een oudverhaal, ik ben al weer negen jaar clean en heb al in geen jaren meer eendruppel gedronken. Of dat voor de andere jongens ook geldt? Geen idee.'

Die andere jongens zijn Andrew 'Fletch' Fletcher en Martin Gore, diesamen met Gahan Depeche Mode vormen. Zij zitten samen in een andere kamereveneens interviews te geven. De middag is nog nauwelijks begonnen maar erstaat bij hen al een fles wodka op tafel. Waar het vroeger Gahan was dieelke Depeche-Mode-verplichting, van promotie tot opnemen of optreden,alleen onder verdoving leek te kunnen volbrengen, lijken de rollen nuomgedraaid.

'Ach ja, popmuzikanten zijn soms net kinderen', zegt Gahan. 'Martin zitin zijn eerste echtscheiding, voor hem is het nieuw.' Gahan zelf is voorde derde keer getrouwd. 'Nergens geniet ik de laatste jaren meer van danvan mijn familie. Daarom weet ik ook zo zeker dat ik niet zal terugvallenin het junkiebestaan van tien jaar geleden.'

Nee, Gahan zal Gore verder niet terzijde staan. 'We hebben echtnauwelijks sociaal contact. Martin woont in Santa Barbara, ik in New Yorken Fletch in Londen. Pas zeer onlangs sprak ik met Fletch over mijndrugsverleden. Voor het eerst zei hij trots te zijn op de manier waarop ikme hersteld heb, maar hij moest ook bekennen dat hij noch Martin doorhadden dat ik gebruikte.'

Moeten we in dat licht misshien de eerste regel van Suffer Well van hetnieuwe album Playing The Angel aanschouwen, in al die jaren de eerste DavidGahan-compositie voor Depeche Mode?

Where were you when I fell from grace? Ja, zegt Gahan. 'Maar daar kwamik pas achter toen ik het in de studio voorzong aan Martin. Eerst was hetgewoon een liedje over pijn en lijden, ha ha. Je weet wel, zoals Martin dieal jaren schrijft.'

Martin Gore is de componist van Depeche Mode, sinds oprichter VinceClarke de band al na een jaar verliet. Vervanger Alan Wilder, die de groepin 1997 ook zou verlaten, mocht ook wel eens een liedje aanleveren, maarGore is het muzikale brein van de band.

Tot nu. Want op het elfde studioalbum dat dezer dagen verschijnt, staanmaar liefst drie composities van David Gahan. En dat is allerminst zonderslag of stoot gegaan. Gahan: 'Achteraf kun je zeggen dat mijn grootstefrustratie in Depeche Mode altijd geweest is dat ik wel de stem van de bandwas maar niet het brein. Een paar albums lang gaat zoiets goed. Ik was blijmet alle succes. Kast van een huis, blitse auto en nog geen dertig jaaroud. Wat wil je nog meer? Maar zo rond het verschijnen van Violator in 1990begon het steeds meer te knagen. Ik was de stem van Depeche Mode en hetgezicht van Depeche Mode. Maar de muziek was van een ander en de tekstenook. Ik ben nep, dacht ik toen, en alleen door mezelf permanent teverdoven kon ik aan die gedachte ontsnappen.'

Zo tussen 1990 en zijn bijna fatale overdosis in 1996, met Depeche Modein Europa en Amerika op de toppen van hun roem, was Gahan verslaafd aanalcohol en heroïne.

Met Depeche Mode bracht hij sindsdien nog twee albums uit, maar hijwilde zo langzamerhand toch wel eens weten hoe het zou voelen met eigenrepertoire de boer op te gaan. 'Eenmaal clean bleek ik lol te hebben incomponeren. Ik richtte in New York mijn eigen studio in en als ik niet metmijn familie was, dan zat ik daar.'

Zonder Gore en Fletcher in te lichten riep Gahan wat muzikanten bijelkaar, en begon hij aan zijn soloalbum Paper Monsters (2003). 'Dat waséén ding, de volgende stap was zelf op tournee gaan.'

Het resultaat van zijn solo-exercitie was niet alleen dat hij genoegzelfvertrouwen had de andere bandleden van Depeche Mode eigen werk voor teleggen, hij kreeg ook nog eens inspiratie voor wel dertig nummers.

'Maar ik maakte de fout in de pers te brullen dat ik alleen weer in Depeche Mode zou komen, als ik zelf nummers mocht aanleveren. Dat zagMartin Gore niet zo zitten. Natuurlijk, ik had hem eerst zelf moetenbellen, maar die flauwe dingen die hij zei, over mijn rocknummers die telomp zouden zijn, of dat ik me ineens te goed zou voelen voor zijn liedjes,die gingen ook weer wat ver. Fletch trok gelukkig partij voor me. Davidheeft al tien nummers klaar, zei hij tegen Martin, en jij nog niet een, dusschiet een beetje op of luister naar David.'

Gemakkelijk is het allemaal niet gegaan en hoe tevreden Gahan ook is metzijn drie liedjes op Playing The Angel, vooral Gore's houding beviel hemallerminst. 'Ineens begon hij zich zorgen te maken over de druk die er opmij zou liggen: Martin kun je dat wel aan, of zullen we er toch maar eenvan mij opnemen? Echt, zo kinderachtig en dan nog zeggen dat het geenego-kwestie is. Natuurlijk wel, voor het eerst moet hij mij naast zichdulden en dat bevalt hem niet. Laatst zei iemand dat Depeche Mode misschienniet zonder Martin Gore kan, maar dat Martin evenmin zonder mij kan. Hijheeft mij nodig om zijn werk te vertolken, omdat hij dat zelf niet wil ofkan. Zo is het.'

Dat al dat oude zeer in Depeche Mode blijkbaar nooit is uitgesproken endat de heren meer over elkaar te weten komen via de pers dan doordaadwerkelijk met elkaar te praten, ach. David Gahan weet dat iedereen zicherover verbaast, maar zo is het in de band altijd gegaan. 'Vijfentwintigjaar geleden na ons eerste, succesvolle album stapte Vince Clarke ineensop. Tot op de dag van vandaag heeft hij niet laten weten waarom precies.Typisch Depeche Mode om daar ook niet naar te vragen. Met Alan Wilder ginghet ook al zo raar. Die vond geloof ik dat hij zich niet genoeg konontplooien. Niemand die hem binnenboord probeerde te houden. Eigenlijk zijnwe sociaal zwakbegaafd. Maar toch, zodra we eenmaal in de studio zitten danvalt alles echt op z'n plaats. Dan vormen we toch die drieëenheid waariniedereen zijn plaats kent. Dan zitten we in de studio voortdurend opelkaars lip. Terwijl we elkaar daarna niets te zeggen hebben. Raar ja. Maarwe gaan toch weer samen op tournee.'

De show in Nederland, maart 2006 was razendsnel uitverkocht - iets datGahan verbaasde. 'Nederland was voor ons altijd het moeilijkste land.Altijd een geborneerde pers gehad, die ons of te lichtvoetig of tezwaarmoedig vond. Hele tournees hebben we aan jullie voorbij laten gaan.Maar toen ik twee jaar geleden met mijn soloplaat kwam, bespeurde ik eenzekere kentering en dat blijkt te kloppen.'

Nederland mag zich niet snel voor Depeche Mode gewonnen hebben gegeven,collegamuzikanten waren wel onder de indruk. Van Johnny Cash tot MarilynManson hebben ze zich gewaagd aan de door Martin Gore geschreven en doorDavid Gahan gezongen liedjes. Vooral Personal Jesus, van Depeche Mode'smisschien wel beste album Violator mag zich de laatste jaren in een grotebelangstelling verheugen.

'Die versie Johnny Cash, dat is echt de mooiste die ik ooit van Martinsliedjes gehoord heb. Zo simpel en zo raak. Ik weet nog dat ik meteen Martinbelde: heb je het gehoord? Ja, cool, zei die. Cool!? Hoger dan dit kun jemet je liedjes toch niet komen. Elvis is immers dood. Tja, typisch Martin,dus. Ikzelf ben nog steeds apetrots dat deze Johnny Cash op grond van mijnversie van Personal Jesus heeft besloten hetzelf ook op te nemen. Pfffew,wat een eer.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden