Sneeuwstorm

Alles van waarde is weerloos, bleek nog maar eens op schrijnende wijze toen ik, zojuist in het afgelegen skidorp ‘Sneeuwschoen’ gearriveerd, mijn laptop openklapte....

Ik probeerde huisgenoot P, die reeds op ski’s stond tussen de overdreven besneeuwde Appalachen, te bellen met het rampzalige nieuws, toen bleek dat Sneeuwschoen niet alleen zonder internet door het leven moet maar ook zonder mobiele telefonie. Er hing wel een ouderwetse draadtelefoon aan de muur, die dan ook onmiddellijk begon te rinkelen. Mijn hart sprong op, maar het bleek een robocall van een bankier, die mij bezwoer geen genoegen te nemen met mijn huidige hypotheek. Ik vroeg me uitgebreid af hoe zinvol het was mensen in een skidorp op te bellen over hypotheken, vooral omdat een hypotheek niet iets is waar je tevreden of ontevreden mee kan zijn: je krijgt er een als je een huis koopt en verder heb je er geen omkijken naar, lijkt me. En bovendien: in zo’n skidorp is helemaal nooit iemand thuis om de telefoon op te nemen, want iedereen is de hele dag aan het skiën.

Behalve ik dus, maar ik krijg hier geen hypotheek, als buitenlander met alleen een journalistenvisum, en trouwens, ik héb niet eens een journalistenvisum, want dat had huisgenoot P. zullen regelen. Al tobbend viel ik op de bank in slaap, om vrijwel onmiddellijk wakker gebeld te worden door twee nieuwe robocalls, van respectievelijk een vent die mij bezwoer geen genoegen te nemen met mijn huidige autoverzekering en een vrouw die mij bezwoer geen genoegen te nemen met mijn huidige inbraakbeveiliging. Ik trok de stekker eruit, al had die vrouw wel een beetje gelijk, want ik héb geen inbraakbeveiliging. Ik heb niet eens een huissleutel, en de voordeur staat altijd gewoon open, want nogmaals, alles van waarde is weerloos, en daarom allemaal al lang gestolen bij eerdere inbraken. Behalve mijn laptop, dus. Bedroefd staarde ik naar zijn lege chatwindows, grauwe browserscherm en levenloze mailboxje. Een hele week in Sneeuwschoen, West Virginia, met als enige ontsnappingsmogelijkheid aan dat ellendige skiën een boek van Paul Scheffer over het failliet van de multiculturele samenleving: behartenswaardige lectuur, maar beslist niet geschikt om iemand op te monteren die boven op een Appalach zonder internet in een nepchalet zit met uitzicht op een heleboel andere Appalachen, stuk voor stuk eveneens zonder internet. Intussen was ik al ruim een halve dag offline, een tijdsspanne waarin ik gewoonlijk een mailtje of zestig verstuur, dus in de bewoonde wereld moesten ze zich onderhand wel gaan afvragen wat er aan de hand was. Ik liet een briefje achter op tafel voor huisgenoot P, wat wel gezellig ouderwets voelde, en begaf me bij een temperatuur van min vijftien naar downtown Sneeuwschoen, in de hoop ergens een glimpje wifi op te vangen. Skispullenwinkel, pizzatent, sauna, skispullenwinkel, pizzatent, sauna... maar daar doemde van achter de zwiepende sneeuwflarden opeens een Starbucks op. Gered! Ook al staat zo’n filiaal op Saturnus, Starbucks heeft altijd internet.

Behalve in Sneeuwschoen, dus. ‘Ja, eigenlijk wel, maar als het zo sneeuwt lukt het niet, hè’, gaapte het barmeisje. ‘En het sneeuwt hier eigenlijk bijna altijd, hè...’ Verbeten bleef ik door ijzig Sneeuwschoen dwalen, mijn laptop opengeklapt voor mijn buik, zodat het geheel de aanblik bood van zo’n jaren-vijftig-bioscoop-sigarettenverkoopstertje, maar dan ouder, dikker en radelozer. Het was al donker en nog onbevattelijk veel kouder geworden toen, nota bene op de stoep van het plaatselijke kerkje, het verlossende wifi-signaal aanfloepte. Een heel dun streepje, maar toch. Met trillende handen opende ik mijn mailbox. Er zat maar één nieuw mailtje in. Een reclamemailtje, van een internetdokter die mij bezwoer geen genoegen te nemen met mijn huidige merk kalmeringspillen. Daarna viel het signaal weg, en het kwam niet meer terug.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.