Smoelschuif weer helemaal back in business

Deze rubriek belicht alledaagse fenomenen met een kunstblik. Vandaag: crisisinstrumenten...

Koen Schouten

De kroketten, fietsen en Ikeakeukens zijn niet aan te slepen; het is crisis. Welke gevolgen dat zal hebben voor de muziekindustrie is nog onduidelijk. Mensen zoeken extra vertier, zegt de een. Ook muzikanten raken werk kwijt, denkt de ander.

Voor de ontwikkeling van de muziek zou dat alleen maar goed zijn. Musici hebben meer tijd om originele plannetjes uit te werken en samen te spelen voor hun plezier. Schaarste in de portemonnee betekent creatieve rijkdom, dat is een bekend gegeven.

Maar er is nog iets. De crisis zou haar klauwen wel eens kunnen uitslaan naar het instrumentarium van muzikanten. Bij weinig producten is het prijsverschil tussen professionele exemplaren en instapmodellen zo groot. Terwijl je er dezelfde noten op kunt spelen en alleen kenners het verschil horen.

De PRS 513 TBR 2DS Rosewood - Dark Cherry Sunburst gitaar kost 5.995 euro. Voor 79 euro heb je een Motion ST 250 SB. Dat is 65 keer zo goedkoop. Als je goed speelt op een PRS kun je het ook best op een Motion.

Stel je voor dat de megaband van Marco Borsato op het podium staat met versterkers die half uitvallen, snaren die breken en bekkenstandaards die in elkaar storten. Voegt een spannende dimensie toe aan de muziek. En de bassist van Bløf klinkt heus nog net zo gewoontjes als hij op een Dean EDGE 09M van 129 euro speelt.

Bij opgenomen muziek is er evenmin een man overboord. De meeste platen worden nu met mp3-spelers afgedraaid. Daarop valt het verschil tussen de PRS en de Motion toch nauwelijks op.

Dat eenvoudige spullen juist fantastisch kunnen klinken, bewijzen de mannen van Daptone, het labeltje uit Brooklyn achter retrosoulband Sharon Jones & The Dap-Kings. Ze zijn medeverantwoordelijk voor de succesvolle sound van Amy Winehouse. Omdat ze geen geld hadden voor echte vintage apparatuur uit de jaren zestig kochten ze hun microfoons bij Radio Shack – een soort Kijkshop. Klinkt hetzelfde.

Behalve de comeback van keyboardmerk Casio kan de crisis nog een muzikale verschuiving veroorzaken. Ooit alledaagse, maar tegenwoordig vergeten instrumenten zouden wel weer eens populair kunnen worden. Toen mondharmonica-importeur en verzamelaar Harold Koenders zeven jaar geleden in deze krant werd gevraagd waarom de smoelschuif minder populair was dan vroeger, weet hij dat aan de economische glorietijd. ‘Je ziet door de jaren heen dat wanneer het slecht gaat met de economie er juist veel meer mondharmonica’s verkocht worden. Mensen kruipen dan weer bij elkaar om met eenvoudige instrumenten muziek te maken.’

Een volkomen normaal beeld in de nabije toekomst: gezinnen die niet meer naar de flatscreen staren, maar zich te buiten gaan op pennywhistles, mondharpen, neusfluiten, kazoos en ukeleles.

Koen Schouten

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden