Slim slijmen is een kunst apart en dat doe je zo

Op parkgebied is er de laatste 150 jaar weinig interessants gebeurd in New York, meldt Vrij Nederland. En nu mag landschapsarchitect Adriaan Geuze op Governors Island voor 200 miljoen dollar zomaar een park van 16 hectare ontwerpen....

Bij nadere lezing lijkt de beer echter nog niet geschoten. Ten eerste heeft New York weinig geld en ten tweede wandelt de plaatselijke verslaggever over het eiland ‘in een voor New York ongekende stilte over groene glooiende velden langs mooie 19de-eeuwse bebouwing’. Dan zeg je al gauw: laat dat park nog maar even zitten.

VN bevat verder een profiel van de auteur P.F. Thomése, die niet bang is collega’s voor het hoofd te stoten en dat ook niet nalaat.

Tevens in VN een interview met de Vlaamse socialistenleidster Caroline Gennez. Zij voelt zich ‘gerold’ door de ‘eng-nationalistische’ Wouter Bos, maar had het zelf ook zo gedaan. Tja, dan moet je niet zeuren. Laat dat zeuren trouwens maar over aan ANWB-baas Guido van Woerkom in HP/De Tijd. De files zijn hem een doorn in het oog. Maar zoals vaker het geval is met klagers, behoren oplossingen niet tot zijn sterkste punten.

Nog iemand die weet hoe het niét moet, is Francisco van Jole. De columnist van De leugen regeert gaat in januari op internet voor de VARA de linkse tegenhanger van GeenStijl maken. Alleen wil hij daarover niks zeggen, want ‘die site is nog volop in ontwikkeling’. Grappig is de reportage over Legoworld in Zwolle. Zo’n beetje alle relatieproblemen van het moderne, blanke middenklasse gezin komen erin aan de orde. Dat maakt het een tamelijk leerzaam stuk.

Elsevier gaat deze week over ‘Slijmen bij de baas’. De negatieve bijklank van het begrip slijmen klopt, maar slim slijmen is een kunst apart. Het komt erop neer dat je het karakter van je baas leert kennen en dat je daar op inspeelt in een tweegesprek. Klinkt eenvoudig, maar dat is het niet.

In het weekblad ook een artikel over acteren in een klucht, dat echt niet alleen bestaat uit het simpel op elkaar stapelen van misverstanden. Een goede kluchtacteur doseert zijn grappen, omdat het publiek anders overprikkeld raakt.

Dat gevaar bedreigt de acteurs zelf trouwens ook. Bij het repeteren moeten zij ‘tot piesens toe’ voluit gaan. Reden voor het artikel: Gerard Cox debuteert dit weekeinde als regisseur van Au, au au.... me rug!, een stuk in de geest van de gepensioneerde kluchtkoning John Lanting (78).

Verder bevat Elsevier hoopvolle artikelen over de gepensioneerde oncoloog Bob Pinedo en de Rotterdamse wijk Spangen. Zelfs aanhangers van John McCain krijgen een riem onder hun hart gestoken. Er bestaan namelijk optimistische jongeren die de Republikein steunen.

Voor een wat ernstiger toon moeten we naar De Groene Amsterdammer. Het blad bevat een voorpublicatie uit het boek waarin uitgever Anthony Mertens vertelt over het leven na zijn herseninfarct en een stuk over fotograaf Willem Poelstra, die 6.700 foto’s van de Amsterdamse ambulance heeft gemaakt.

Niet het geweld rond de ziekenauto’s heeft hem het meest getroffen, maar de ‘schrijnende taferelen’ achter de voordeuren.Gijs Zandbergen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden