Slechte dingen gebeuren

Moordverhaal voor lenige lezers

'Plannen lopen wel eens anders, slechte dingen gebeuren, mensen sterven.' Een journalist interviewt de uitgever van een nieuw magazine, Gray Streets. Hij verwacht dat het een typisch literair tijdschrift zal zijn, maar laat het nu om detective- en misdaadverhalen gaan. Bad things happen, slechte dingen gebeuren, meent de uitgever, Tom Kristoll, als hij in één zin de inhoud zou moeten omschrijven.


Zo'n verhaal kan beginnen met een man die een schop gaat kopen op de tuinafdeling van een groot warenhuis. De schop moet aan een aantal voorwaarden voldoen, hij moet een spits toelopend blad hebben en een korte steel om er makkelijk mee te kunnen werken in een kleine ruimte.
De man die zichzelf David Loogan noemt, koopt ook nog een zak potaarde, een blik onkruidverdelger, twee paar leren werkhandschoenen, vier deli-sandwiches en een fles bronwater.


Een caissière meent hem te herkennen, van de middelbare school, maar dat moet een misverstand zijn. Loogan legt zijn aankopen in de kofferbak van zijn auto, doet het portier open en gaat achter het stuur zitten. Hij ziet er helemaal niet uit als een man die een graf gaat graven.
Slechte dingen gebeuren (Bad Things Happen), het debuut van Harry Dolan, filosoof en redacteur, bevat inhoudelijke en literaire sprongen die lenige lezers zullen aanspreken. Parodie op het misdaadgenre? Pulp of literatuur? Dolan kent zijn klassieken en werpt zowel Raymond Chandler als Shakespeare in de strijd, in een slim gecomponeerd verhaal dat chaos verspreidt. De chaos van gedragingen en woorden die niet altijd zijn wat ze lijken en tot desastreuze gevolgen leiden.


Er is de man David Loogan, met een verleden dat hij tevergeefs probeert weg te drukken. Hij schrijft een verhaal, bezorgt drie, steeds verbeterde, versies ervan thuis bij uitgever Tom Kristoll, wordt redacteur van diens misdaadmagazine, en krijgt een seksuele relatie met diens echtgenote, Laura.
Kristoll schakelt hem ook in om een man te helpen begraven die hij uit zelfverdediging heeft gedood. Loogan koopt een schop. Het begin van slechte dingen, moorden en zelfmoorden(?), die met de nodige humor zijn opgeschreven, zonder de onderliggende ernst van menselijke tekortkomingen om zeep te helpen.


Hoe moordend of misleidend zijn woorden? Een vraag die steeds terugkeert in het verhaal. Nadat Kristoll dood op het trottoir voor zijn kantoor wordt gevonden blijkt in zijn werkkamer op de zesde etage de Collected Works van William Shakespeare te liggen.


Het is opengeslagen bij de slotscène van Hamlet, waarin iedereen sterft. Een pen markeert iets wat Horatio zegt: 'Ik ben eerder een Romein uit de oudheid dan een Deen.' Waarmee hij zich trouw verklaart aan Hamlet en hem in de dood wil volgen door zelfmoord te plegen.


Een moord die op zelfmoord lijkt. Een moordenaar die Shakespeare citeert. En dat alles speelt zich af in het universiteitsstadje Ann Arbor in Michigan waar je, als je een mocha latte bestelt, bediend wordt door iemand die Hamlet heeft gelezen.


Eén uitdrukking wordt voortdurend door de hoofdpersonages gebruikt: 'Als dit een verhaal uit Gray Streets was, dan zou. . .' David Loogan: 'Is het onderhand geen tijd me eraan te herinneren dat dit geen verhaal uit Gray Streets is. Ik moet de moordenaar zelf vinden en mijn naam zuiveren.'
Een spel over de geheimen - fictief en non-fictief - van schrijvers en schrijven, dat scherp en geestig wordt gespeeld en getekend.


* * * *
Harry Dolan: Slechte dingen gebeuren. Uit het Engels vertaald door Ed van Eeden. The House of Books; 351 pagina's; € 17,95. ISBN 978 90 443 2553 9.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden