SLAAPGEBREK EN TE VEEL DRANK

> PAUL SEBES Literair agent Paul Sebes rende deze week van boekenfeest naar boekenbal, 'een redelijk tuttige personeelsavond waar naar mijn gevoel steeds minder schrijvers en collegae komen.'..

ZONDAG 12 MAART

Vandaag ga ik naar iets waar ik van nature niet zo geschiktvoor ben: een muzikaal literair festival (ook te veel tegelijk).Het is nieuw, in Den Haag, heet Het Voorwoord en is bedoeld alseen prelude tot het Boekenbal (en hopelijk leuker). Ik ga ervooral heen omdat een van mijn debutanten, Arjen Lubach, er voorhet eerst optreedt. Zijn roman, Mensen die ik ken die mijn moederhebben gekend, verschijnt pas in augustus bij Meulenhoff maar hijis nu al gevraagd om hier op te treden. Mijn andere sterdebutantGustaaf Peek, die in Den Haag woont en in juni debuteert met deroman Armin bij Contact, kon helaas niet komen vandaag. Jammerwant ik had ze graag eens samen gezien. Verder staan optredensaangekondigd van Gerrit Komrij, Joost Zwagerman, ThomasRosenboom, Kees van Kooten, Bernlef en vele anderen dus het kanbijna niet misgaan. Zoals gewoonlijk ben ik zelf ook een beetjezenuwachtig voor het optreden van Arjen wat na 15 jaarauteursbegeleiding best gek is. Hopelijk wordt het niet te laatwant de grote gevaren van ons vak, slaapgebrek en te veel drank,liggen in de Boekenweek altijd op de loer. We moeten flink aande slag de komende weken dus ik heb mijn energie hard nodig.

MAANDAG 13 MAART

Wat een leuk festival is dat Voorwoord! Overzichtelijk, goedbezocht en met een mooi programma. Arjen Lubach deed het goed:het veelal 55+ publiek (want we waren wel in Den Haag natuurlijk)vond het zo te zien heel mooi en Meulenhoff deelde folders uitom de verschijning van Mensen die ik ken die mijn moeder hebbengekend in augustus aan te kondigen. Daarna volgde een gesprektussen Thomas Rosenboom en de Britse auteur David Mitchell(Wolkenatlas) onder leiding van Lidewijde Paris, hun beiderex-uitgever bij Querido die door hogere concernmachten op eenmerkwaardig zijspoor is gezet. Geheel tegen alle mediatrends invertelden Rosenboom (twijfelend, zacht pratend) en Mitchell(stotterend, verlegen opkijkend) 45 minuten lang met veel humorover hun werkwijze als zij met een nieuwe roman bezig zijn. Ditleverde af en toe verbaasde (bij Rosenboom) en vertederende (bijMitchell) kreten uit de zaal op. Lidewijde kon het zelfs nietnalaten haar hand - net iets te lang - op Mitchells dijbeen telaten rusten.

In de pauze snel een rondje genetwerkt en even gesproken metKomrij over een column in Adformatie, met Zwagerman over het gaanof niet gaan naar het Boekenbal, met Rosenboom over zijn deelnameaan mijn cursus, met festivaldirecteur Behre over het festivalen met Kuitenbrouwer over zaken die nu nog niet in de krantmogen. Met te veel mensen in de auto van Arjen naar huis waar ikeen sms ontvang dat Milosevic waarschijnlijk geen natuurlijkedood is gestorven en we vooral praten over de hand van Lidewijde.

DINSDAG 14 MAART

Vanmorgen op de cross trainer bij sportschool Barry driehoofdstukken van een vrij briljant debuut gelezen en daarna naarkantoor gesneld om het eerste nummer van nrc.next in te kijken.Next is de nieuwe krantenbaby van vriend/auteur/dispuutsgenootHans Nijenhuis en moet de concurrent van de Volkskrant op deochtend worden. Wat een aantrekkelijk en interessant krantje ishet geworden! Bovendien houd ik wel van tabloid formaat. Ik scansnel het stuk over massamedia op 4 & 5, kijk met bewonderingen afgrijzen naar de foto op 18 & 19, gniffel om het stukover de Foreign Media Group, en constateer trots dat het stuk vanNiels 't Hooft over lulu.com op de voorpagina staat aangekondigd.Ik doe de publiciteit voor lulu.com in Nederland en heb vorigeweek Bob Young, de directeur van lulu, in Londen ontmoet. Bob wilmet lulu de e-bay van het intellecueel eigendom worden. Dit houdtin dat alles wat op je harde schijf staat bij lulu geproduceerdkan worden als iemand het maar bestelt. En dat zonder startkostenvoor de auteur. Het is een revolutionaire manier van uitgeven enik vind het wel interessant om daar bij betrokken te zijn, ookal lijkt het paradoxaal op deze dag dat de Boekenweek begint. Vanavond wéér te veel tegelijk: Boekenbal in de Schouwburg,Bladenbal op de Kring en Bal der Geweigerden in Paradiso. Nu ishet niet zo dat deze avond voor mij het hoogtepunt van het jaaris (bepaald niet), want het bal is een redelijk tuttigepersoneelsavond waar naar mijn gevoel steeds minder schrijversen collegae komen. Ik vind het na vijftien 'ballen' eigenlijk ookwel welletjes. Mannen als Mulisch en Vinkenoog denken daarkennelijk anders over want die sieren elk jaar weer, zittend opde trappen van de schouwburg, de volgende ochtend de kranten. Netals dat je bij het Journaal en NOVA al weer kan gaan zittenwachten op Connie & Hans die binnenkomen over de rode loperen Arthur Japin die arriveert in een mal autootje ofzo.

WOENSDAG 15 MAART

Zo werkt het: de kaarten voor het Boekenbal zijn in eersteinstantie bestemd voor de betalende leden van de Groep AlgemeneUitgevers. Elke grote uitgeverij krijgt een handjevol kaartenvoor het personeel (terwijl er 30-40 mensen werken) en enkeletientallen voor de auteurs (terwijl ze er honderden uitgeven).Overigens krijgen ze die niet, die betalen ze. Ook voor hunauteurs. De kaarten gaan vanzelfsprekend in eerste instantie naarde uitgever, zijn belangrijkste redacteuren en de A-lijst van deauteurs. So far, so good. Maar dan begint het: er zijn noghonderden kaarten te verdelen onder de rest van de auteurs, deoverige medewerkers van de uitgeverijen, sponsors, journalisten,boekhandelaren, decorbouwers en alle vier de literair agenten diedit land telt.

De weken voor het bal begint iedereen elkaar te bellen om tezien of er ergens afhakers zijn en of ze nog op de wachtlijst vande CPNB mogen. Twee dagen ervoor komt er een zeer actief maarondoorzichtig roulatiesysteem op gang waardoor uiteindelijkiedereen wel weer binnenkomt. Geen vechtpartijen, gescheurdejurken, vreemdgaanders in de wc of vette roddels. Of het zou dievan de breed grijnzende Adriaan Jaeggi - schrijver, recensent,trombonist - moeten zijn: hem is door de CPNB de toeganggeweigerd, ondanks het feit dat de uit boekenvakkers bestaandeband Half on Signature hem had gevraagd mee te spelen op het bal.

En nu weer hard aan de slag, hoewel ik dat laatste biertjeniet had moeten doen. Ik stort me vandaag maar op watprivé-zaken (ja, die heb ik).

DONDERDAG 16 MAART

Reikhalzend wordt er vandaag op kantoor uitgekeken naar de 25herziene hoofdstukken van Het Parsifal Bedrog van Alex van Galen.Alex is scenarioschrijver en dat is te merken ook; zelden hebbenwe een debuut met zoveel vaart & spanning binnengekregen. Hetin-house-enthusiasm, zoals dat in ons vak in goed Engels heet,van onze meelezers is dan ook groot. Ik verwacht de hoofdstukkenvanmiddag en geloof het of niet: er is al interesse uitHollywood.

Nieuw talent ontdekken is geweldig, maar er moet ook geldverdiend worden. Manon Uphoff zei vorig jaar tijdens eentoespraakje op mijn verjaardag: 'Mensen denken dat er over mooieliteratuur gepraat wordt als schrijvers bij elkaar zitten, maareigenlijk gaat het meestal over geld.' Voor een deel is dat zekerwaar en dus mail ik Essent, Adformatie, VROM, ABP, Auping en PPGHom te vragen hoe het staat met de opdracht voor een van onzeauteurs. Het gaat meestal om columns, voordrachten ofrelatiegeschenken in boekvorm, en voor een groot aantal BekendeSchrijvers levert het aardig wat op. Met de debutanten werken weop no cure no pay basis; pas als er een deal is betalen ze 15%commissie maar dan zijn we soms jaren verder. In de krant leesik dat homo's in Amsterdam steeds banger worden op straat en dater volgende week een voetbalwedstrijd plaatsvindt tussen eenhomo-team en een Marokkaans moslim-team. Maar met wie doe je meeals je allebei bent, zoals mijn onder pseudoniem schrijvendedebutant Farid El Fassi? Gewoon niet voetballen, denk ik, net alsandere homo's.

VRIJDAG 17 MAART

De hele ochtend stort ik me op de Nederlandse adel, het levenaan het hof en de persvrijheid daaromheen. Ik schrijf - ja, metde hand - in krulhandschrift enveloppen aan hoogwelgeborenjonkheren, gravinnen en baronessen. Volgende maand verschijnt Zegdit toch aan niemand van Dorine Hermans & DanielaHooghiemstra, en ik organiseer samen met hun uitgever Mouria eendebat met de hoofdredacteuren van dag- en weekbladen, KoninklijkHuis & adel-kenners. Het is een heel gedoe om de regie tevoeren over de publiciteit want bij dit soort onderwerpen willenalle kranten en tv-programma's er iets mee doen.

Vanavond gaan we eerst naar Rembrandt en Caravaggio in 't VanGogh en eten WJ & ik met mijn beste vrienden bij Bark. Hetzijn dispuutsgenoten (L.H.D. AquaVite voor wie het interesseert)van toch al weer 20 jaar geleden plus aanhang: Martijn & Cornald, Robert & Martine, Bob & Claar & MP. Niet uithet boekenvak en nog steeds mijn favoriete gezelschap. Zondag metmijn moeder en haar nichtje Ria naar de Pasar Malam en 's avondsnaar een lezing van Aart Staartjes in café 't Sluisje op deNieuwendammerdijk. Dan nog maar één Boekenweek te gaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden