signalementen boeken

Signalementen: Istanbul, de pioniers van Mojo en de verschrikkelijke jaren tachtig

Muziek maakt mens en maatschappij beter, schrijft filosoof Alicja Gescinska. Dat zullen de oprichters van Mojo Concerts beamen, wiens ‘jongensverhaal’ is opgetekend. En lees Biesheuvel!

De nieuwe roman van Bart Moeyaert: Tegenwoordig heet iedereen Sorry. Querido €17,99. Beeld rv

Bianca is 12 en een zogeheten onhandelbaar kind. Althans, zo noemt haar vader haar, en daarom heeft hij liever dat ze niet meer elk weekend bij hem op bezoek komt. Haar moeder heeft een verrassing voor Bianca, als op zekere dag haar favoriete soapactrice Billie King in de leunstoel naast de televisie zit, ‘en de zon valt over haar heen, maar ze hoeft niet met haar ogen te knijpen. Ze is veel licht gewend.’ Zo begint Tegenwoordig heet iedereen Sorry, de nieuwe roman van Bart Moeyaert, geschikt voor lezers vanaf 11 jaar.

Het boek van Maarten Biesheuvel: Verhalen uit het gekkenhuis. Brooklyn €19,90. Beeld rv

Maarten Biesheuvel spreekt zijn voormalige vriend Maarten ’t Hart al vijftien jaar niet meer, omdat de laatste bang is voor de eerste, bleek uit het Volkskrant Magazine van vorige week. Maar nadat ’t Hart het roerende portret van Nathalie Huigsloot las, besloot hij zondag naar de boekpresentatie in Leiden te gaan. Daar schudden de Maartens elkaar de hand. Laten we intussen niet vergeten de Verhalen uit het gekkenhuis te lezen, met klassiekers als ‘De heer Mellenberg’ en ‘Een overtollig mens’. Biesheuvels eerste opname in 1966, vertelt psychiater Andy Lameijn achter in de bloemlezing, ‘schijnt nogal een toestand te zijn geweest. Normaal gesproken zou je zeggen dat zoiets je behoorlijk opbreekt, maar bij hem maakte het juist heel veel los. Met het schrijven is het daarna crescendo gegaan.’

Het boek van Burhan Sönmez: Istanbul, Istanbul Orlando €20,-. Beeld rv

De vier gevangenen in de kleine en betonnen cel in Istanbul – de student, de dokter, de barbier en de oom – hebben het koud. Een voor een worden ze ondervraagd en mishandeld. Ze brengen de tijd door met slapen en praten. In de verhalen die ze elkaar vertellen, krijgen mededogen, humor en sprookjes alsnog een kans. Het ondergrondse en het bovengrondse Istanbul komen beide aan de orde in Istanbul, Istanbul uit 2015, de derde roman van Burhan Sönmez (1965), die tien jaar geleden naar Engeland uitweek en nu afwisselend in Cambridge en Istanbul woont. De Nederlandse vertaling van René van Veen is gebaseerd op de Engelse editie.

Het nieuwe boek van Tim Kamps: de verschrikkelijke jaren tachtig. Lebowski €21,99. Beeld rv

‘De jaren tachtig waren vreselijk. Iedereen was lesbisch. Mijn moeder ook.’ Prima eerste zinnen in De verschrikkelijke jaren tachtig, het romandebuut van cabaretier en programmamaker Tim Kamps (1977). Foto’s staan er ook in, van leuk getoupeerde vrouwen. De verteller: ‘Alle vrouwen hebben hoge kapsels en in elk jasje zitten schoudervullingen. In alle shirtjes ook. Mijn moeder heeft zelfs extra losse schoudervullingen die ze onder shirtjes kan doen die geen schoudervullingen hebben. Maar die gebruikt ze nooit, want overal zitten toch al schoudervullingen in.’

Het boek Mojo Concerts van Gideon Karting. Mojo €24,99. Beeld rv

In maart 1968 had de Delftse student Berry Visser de oprichtingspapieren van Mojo Concerts in handen, die ‘om onduidelijke redenen’ pas in het najaar van 1969 bij de Kamer van Koophandel belandden, ongeveer toen in het Concertgebouw in Amsterdam Jethro Tull optrad, het eerste wapenfeit van Mojo Concerts. Hoe dan ook is het vijftig jaar na dato een mooi moment om terug te blikken, lezen we in het voorwoord van Mojo. Van pionieren in de polder tot concertgigant waarin schrijvers, fotografen en andere kunstenaars ‘het jongensverhaal van Berry en Leon’ uit de doeken doen. Mooi vormgegeven door Irma Boom.

Thuis in muziek Alicja ­Gescinska. De Bezige Bij €18,99. Beeld rv

In de eerste jaren van het leven van de in Warschau geboren filosoof Alicja ­Gescinska (1981) speelde muziek geen rol van betekenis, schrijft ze in Thuis in ­muziek. ‘Ik kan me niet herinneren dat mijn ouders ooit plaatjes draaiden; een instrument bespelen of zingen deden ze niet.’ Die afwezigheid van muziek contrasteerde sterk met de centrale rol die muziek later in haar leven ging spelen. In haar essay gaat ze in op de vraag of muziek mens en maatschappij beter maakt. Het antwoord is natuurlijk ja: ‘In de muziek leren we mens te zijn, een mens onder mensen, die geen vreemde voor zichzelf noch voor de ander is. Hoe meer we thuis zijn in muziek, hoe meer we thuis zijn door muziek.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden