Sierlijke kleren, bijna weelderig

Een overzichtstentoonstelling laat zien hoe de kleding ontstaat in handen van de grondlegger van het moderne Nederlandse modeontwerpen.

Kreeg een modetentoonstelling ooit een minder aanlokkelijke naam mee dan de overzichtstentoonstelling van Alexander van Slobbe? Stof tot nadenken: nogal pretentieus, een beetje flauwe woordspeling en hij voorspelt bovendien weinig feestelijks. Jammer, want Stof tot nadenken is een geslaagde tentoonstelling. Sfeervol, vol bijzondere kledingstukken, en hij maakt veel duidelijk over de manier van werken van Van Slobbe.

Van Slobbe (50) is de grondlegger van de manier van werken die in de jaren negentig kenmerkend werd voor Nederlandse modeontwerp: conceptueel en doordacht. In plaats van met zijn kleren te verwijzen naar eerdere modes of bekende stijlen, verkent Van Slobbe de mogelijkheden van die kledingstukken zelf. Niet door ze overvloedig te decoreren (al gebruikt hij de laatste tijd borduursels) maar door de vorm ervan steeds weer aan onderzoek te onderwerpen.

Van Slobbe werkte een paar jaar in de confectie voor hij in 1988 zijn vrouwenlabel Ordon & Bodil begon. In 1993 kwam daar mannenlabel So by Alexander van Slobbe bij. Dat werd zo’n commercieel succes, vooral in Japan, dat het vrouwenlabel na een paar seizoenen werd gestopt. In 2003 werd So verkocht aan een Japans bedrijf.

Sindsdien heeft hij zijn vrouwenlabel nieuw leven ingeblazen, het heet nu Orson + Bodil en staat voor kleren waarin veel handwerk is verwerkt. Ze worden alleen verkocht in de eigen winkel in Amsterdam.

Stof tot nadenken opent met een zaal die is ingericht als een juwelierswinkel; op een donkerblauw tapijt staan vitrines in dezelfde kleur, daarin liggen kleren en accessoires die nog niet helemaal af zijn, of waar een aantal voorstadia bij zijn gevoegd, zodat iets onthuld wordt over het ontwerpproces.

Van een broche die er uitziet als een gevouwen papiertje liggen de papiertjes die de inspiratie waren, maar ook bijvoorbeeld een versie in koperkleur. Een jurk uit de najaarscollectie 2008, die bestond uit vier, met koord aan elkaar geregen delen, ligt er in stukken, er is een detail van een kasjmier jas die aan de randen is versierd met een haakwerk van repen stof, ‘waardoor de contouren vervagen’.

In een donkere zaal hangen aan het plafond poppen in zwarte kleren uit de Archives-collectie, waarvan de originele patronen soms al twintig jaar oud zijn, maar die steeds weer worden aangepast. Op de vloer staan de patroondelen getekend, en is de naam van het kledingstuk geschreven.

Er is een lichte ruimte met mannenmode, uitbundiger en jonger dan zijn vrouwenmode, en een die is gewijd aan de samenwerkingen die Van Slobbe de laatste jaren is aangegaan. Hij maakte porseleinen sieraden en een parfumfles met Koninklijke Tichelaar Makkum, ontwikkelde voor Puma een succesvolle retrosportschoen en verwerkte het handgemaakte vilt van Claudy Jongstra tot draagbare kledingstukken.

In een grote vierkante box zitten zeven poppen in jurken uit Van Slobbes laatste collectie, die als basis rechthoekige lappen heeft. De jurken die daarvan zijn gemaakt, krijgen door middel van aan de binnenkant bevestigde banden hun uiteindelijke vorm – niet recht en sober, maar sierlijk, gedrapeerd, bijna weelderig.

Veel Nederlandse ontwerpers flirten net als Van Slobbe met handwerk, maar bijna niemand weet het zo toe te passen als hij. Het borduurwerk op een van de rechthoekige jurken en het driedimensionaal dessin van met met de hand ingestoken reepjes stof in een korte, zijden trouwjurk grijpen terug op oude couturetechnieken, maar het resultaat heeft niets nostalgisch. Het zijn luxueuze, maar moderne bijdragen aan draagbare, volwassen vrouwenkleren.

Van Slobbe is de laatste tijd een beetje op de achtergrond geraakt als modeontwerper. Onterecht, zo laat deze tentoonstelling zien: hij is een van de grote Nederlandse modetalenten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden