Sibelius: Lemminkäinen-suite

Het stuk vloeit over van poëtische toonschilderingen

'Ik ben een toonschilder en poëet', schreef de Finse componist Jean Sibelius in 1894 vanuit Duitsland aan zijn vrouw. Misschien leed de opera die hij op dat moment onder handen had wel door die gevoeligheid schipbreuk. De noten gooide Sibelius gelukkig niet weg. Ze doken een paar jaar later op in de vierdelige orkestsuite Lemminkäinen die hij modelleerde rond de gelijknamige, druistige held uit het Finse Kalevala-epos.

Het stuk vloeit over van poëtische toonschilderingen. Maar vlak ook de leepheid niet uit waarmee Sibelius schakelt en schaakt met korte motieven. Samen verklaren ze wellicht de veelgeroemde 'natuurkracht' van zijn muziek: alles tiert op oeroude geologische lagen. Zo klinkt het althans bij de Finnen van het Lahti Symphony Orchestra en dirigent Osmo Vänskä. Zelden begon De zwaan van Tuonela zo fraai: het beginakkoord is een nevel waaruit de althobosolo langzaam materialiseert.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden