Theaterrecensie Showponies 2

Showponies 2 is een feestelijke coming-outrevue, met acteer-, dans- en zangwerk van het hoogste niveau ★★★★☆

De choreografieën van Daan Wijnands zijn een lust voor het oog en er is ditmaal nog meer uitgepakt met kostuums, decor en belichting.

CABARET

Showponies 2

★★★★☆

Door De Alex Klaasen Revue. Regie Gijs de Lange. Teksten Alex Klaasen, Niek Barendsen en Jurrian van Dongen. 7/10, DeLaMar Theater Amsterdam. Tournee t/m 26/4/2020.

‘Het genderneutrale toilet is altijd bezet / Is altijd bezet.’ Denkt u bij deze liedregels even aan opgewekte charlestonmuziek en een groep van negen zangers en dansers gekleed in oubollige jurken, kapiteins- en matrozenpakjes. Dit gezelschap zingt terwijl ze in de rij staan voor dat ene genderneutrale toilet, waar mannen en vrouwen tegelijk naar binnen willen. En halverwege het lied barst het ensemble ook nog uit in een flitsende tapdans.

Dit onweerstaanbare shownummer is de formule van Showponies in een notendop: hedendaagse onderwerpen worden gecombineerd met de klassieke revuevorm van zang, dans, verkleedpartijen en komische typetjes. Het is de vorm die Alex Klaasen en zijn acht mede-acteurs in maart 2018 introduceerden in de alom geprezen voorstelling Showponies. Het was de grote verrassing van het theaterseizoen. Het concept wordt nu voortgezet in Showponies 2, met dezelfde club acteurs op het toneel, onder wie Freek Bartels, Daniel Cornelissen en Jip Smit, en hetzelfde creatieve team achter de schermen. 

Alex Klaasen in Showponies 2. Beeld Mark Engelen

Opnieuw is seksuele diversiteit het thema. Waar vroegere Nederlandse revuesterren als Wim Sonneveld en André van Duin hun homoseksualiteit niet of nauwelijks aan bod lieten komen in hun shows, is het bij Alex Klaasen juist nadrukkelijk het onderwerp van gesprek. Alleen al dat gegeven maakt zijn revue eigentijds en uitdagend.

In Showponies 2 heeft Klaasen met zijn coschrijvers Niek Barendsen en Jurrian van Dongen weer een hele reeks scènes en liedjes geschreven over alles en iedereen die afwijkt van de heteronorm. Zo horen we een fraaie variatie op het lied Catootje, waarin alle letters van LHBTQIAP-alfabet hun eigen couplet hebben gekregen. Er wordt door Klaasen en Cornelissen tot in het absurde gediscussieerd over hoe ieder mens voor een percentage mannelijk en vrouwelijk is. Ook worden er door Barbie (Desi van Doeveren) en Ken (Stef van Gelder) een reeks nieuwe poppen aan ons voorgesteld die beter aansluiten bij de diverse samenleving van 2019.

Beeld Tom Sebus

De rode draad is ditmaal het uit de kast komen, en de vraag welke obstakels je als homo na die coming-out nog allemaal op je pad vindt. Volgens Klaasen was er in zijn geval nog een inbouwkast in zijn inloopkast. In intieme monologen en mooie liedjes herinnert hij zich zijn eigen coming-out op zijn achttiende, en neemt hij zich voor om het nog eens over te doen, want het moet toch een stuk feestelijker kunnen dan destijds. Maar in het uitvoerige nummer Alexander de musical na de pauze zien we een erg geestige heteroversie van Klaasens leven, inclusief sexy hockeymeisjes, een gezinnetje en een midlifecrisis. Klaasen werpt de vraag op of hij zichzelf wel echt heeft geaccepteerd of dat zijn schaamte als homo nog altijd (te) groot is.

Is Showponies 2 net zo goed geworden als het eerste deel? Nee, dat is het niet, en misschien is dat ook oneerlijk om te verwachten. Deel 2 is een stuk rommeliger in zijn structuur; het is een enorme lading met geslaagde en iets minder geslaagde ideeën, waar Klaasen en zijn regisseur Gijs de Lange wellicht nog scherper in hadden kunnen snijden. Veel sketches en liedjes zijn variaties op succesnummers uit deel één, maar veel geeft dat niet. Want wat is gebleven, is de enorme vaart en flair van de revue, waardoor minder gelukte sketches, zoals een nogal flauwe scène met de kinderachtige poppen Kriebel en Stijfje die seksuele voorlichting geven, ook snel weer voorbij is.

Alex Klaasen in Showponies 2. Beeld Mark Engelen

Wat ook is gebleven, is het hoge niveau van acteren, dansen en (meerstemmig) zingen. De choreografieën van Daan Wijnands zijn een lust voor het oog, en er is ditmaal nog meer uitgepakt met kostuums, decor en belichting. In het melancholieke duet Delfts blauw zijn Klaasen en Bartels verkleed als antieke vazen; in het felle  lied Hommelhaat is Klaasen te zien als bijenkoningin. Het schitterende toneelbeeld van Thomas Rupert en Roos Veenkamp bestaat uit een ronddraaiend plateau en daarachter een grote kantelende spiegel, die een symbolische betekenis krijgt op de momenten dat Klaasen achterom kijkt naar zijn coming-out en de gesprekken met zijn ouders.

De typetjes die Klaasen neerzet weten ook nu weer in een oogwenk voor hilariteit te zorgen. Ditmaal speelt hij een ordinair varken dat een talkshow op stelten zet (‘Ik heb veel foute beren gehad’, aldus deze zeug) en zijn er rake imitaties van de stemmen van zanger Jan Smit en Tweede Kamerlid Theo Hiddema.

Laat Klaasen en zijn club showponies dus maar vrolijk verder galopperen, want voorlopig krijgen we nog geen genoeg van dit kleurrijke amusement met op zijn tijd een prikkelend maatschappelijk statement.

Waarom mensen zingen
Het liedje Waarom mensen zingen uit het eerste deel van de revue Showponies (2018) werd vorig jaar genomineerd voor de Annie M.G. Schmidtprijs voor het beste theaterlied. Het nummer is een negen minuten durende masterclass waarin Klaasen uitlegt waarom het in het leven zo belangrijk is om af en toe in zingen uit te barsten. Ook Showponies 2 is doorspekt met muziek, van een Jan Smit-parodie over een transgender tot een uitzinnig Bollywood-dansnummer. Klaasen werkte opnieuw samen met vier componisten: Rutger de Bekker (ex-cabaretgroep De Vliegende Panters), Peter van de Witte (ex-cabaretduo Droog Brood) en de broers Jan & Keez Groenteman. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden