Recensie Pop

Show van zangeres Sandé gaat van kwaad tot erger ★★☆☆☆

Op dinsdag 29 oktober gaf de Engelse zangeres Emeli Sandé een concert in een uitverkochte AFAS Live. Beeld Ben Houdijk

Wat kan een carrière in de pop toch zwaar zijn en zelfs verworden tot een persoonlijke strijd. We zijn er dinsdagavond getuige van in de Afas Live in Amsterdam, bij een moeizaam concert van Emeli Sandé.

De Schotse zangeres is nog altijd een van de best verkopende Britse artiesten van dit decennium, even na Adele en Ed Sheeran. De uitbundige r&b-en gospeltrack Next to Me werd een gigantische hit in 2012, en dat werd haar album Our Version of Events ook.

Maar Sandé had moeite haar artistieke loopbaan een waardig vervolg te geven. Ze maakte in 2016 een plaat met Afrikaanse invloeden, maar die stelde teleur. Sandé vertelde in interviews ook over privé-problemen en het werd stil. Toch opmerkelijk, voor een zangeres met een geweldige stem en een surplus aan inhoud en uitstraling, die volgens vele Britse popvolgers een grote concurrent was voor Adele.

Haar nieuwe plaat Real Life van vorige maand was dus best een verrassing. Sandé grijpt erop terug naar de dik aangezette soul, en krachtballades die haar en wie maar wil luisteren een duw in de rug moeten geven. In de lang niet uitverkochte Afas zegt Sandé met haar eerste nummer Survivor feitelijk hoe zij zichzelf ziet. Ze is een overlever. Maar is ze dat ook echt?

Haar show is in ieder geval verre van overtuigend. Sandé maakt eerder een onzekere indruk, alsof ze zelfvertrouwen ontbeert. Begrijpelijk ook, want haar band speelt hard en onbuigzaam: Sandés stem komt er vaak nauwelijks overheen. Maar de vocale kracht van Sandé blijkt ook bij verstilde pianoballades af te nemen. Er zit spanning op haar stem, alsof de adrenaline haar keel een beetje dichtknijpt. 

Het gaat daarna van kwaad tot erger. De zaal neemt de spanning over, het applaus is dun. Sandé moet nog harder werken om haar ballads ook echt die vurige en noodzakelijke kracht mee te geven. Intussen begint ook het armoedige decor op te vallen. Achter de band hangt een beeldscherm met een soort standaard screensaver erop. Dat is eigenlijk gewoon een belediging voor de zangeres, en de zaal. 

Zo zonder de meerwaarde van een livespektakel krijgen de nieuwe songs ook geen oppepper. De teksten over ‘vrij als een vogel’ en dat ‘iedereen gelijk is ongeacht zijn huidskleur’ zijn wel érg oppervlakkig. Als ze niet met oerkracht van een podium worden geblazen, valt dat extra op. De bedoelingen zijn goed, maar je haalt je schouders er bij op.

Na ruim een uur Sandé in de Afas krijg je gewoon met de zangeres te doen. Dat kan niet de bedoeling zijn.

Emeli Sandé

★★☆☆☆

Pop

Afas Live Amsterdam, 29/10.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden