Review

Shot Caller is aanklacht tegen het gevangenissysteem

Nikolaj Coster-Waldau schakelt moeiteloos tussen de rol van zakenman en crimineel.

Still uit Shot Caller. Beeld RV

'We beginnen allemaal als iemands kleine engeltje', zegt een van de baasjes in de gevangenis tegen Jacob 'Money' Harlon. 'Deze plek maakt vechters of slachtoffers van ons. Er zit niets tussenin.'

In Shot Caller valt Harlon duidelijk in de eerste categorie. Aan het begin van deze keiharde misdaadthriller is hij te zien aan het einde van zijn straf: een rücksichtslose, getatoeëerde man met druipsnor die door alle medegevangenen in deze supermax-gevangenis met de nodige egards wordt benaderd.

Dan maakt de film een sprong in de tijd, naar tien jaar eerder. Toen was hij nog een nette, gladgeschoren zakenman, met een mooie echtgenote en jonge zoon. Tot hij door een stom ongeluk tussen 'de grote jongens' belandt en wordt meegezogen in een spiraal van geweld. Shot Caller blijft heen en weer schieten, tussen de periode dat Money-de-keiharde-misdadiger net vrij is en bezig met een wapensmokkelklus en de tien gevangenisjaren die hem gevormd hebben.

Daarmee valt Shot Caller gemakkelijk te zien als een aanklacht tegen het gevangenissysteem waarin aardige mensen hoe dan ook worden gemangeld. Het is ook een film die even clichématig als bespottelijk had kunnen zijn. Die extreme transformatie van de brave huisvader is maar net aannemelijk, ook al is de gevangenis uit Orange is the New Black een idyllisch paradijs vergeleken met de plek waar hij belandt. Dat zijn domme pech steeds wordt benadrukt met nummer 13 en de baas in de gevangenis (Jeffrey Donovan) nu net de enige gevangene is met een bril (dus slim) is net niet storend.

Shot Caller (misdaad)
Regie: Ric Roman Waugh
Met: Nikolaj Coster-Waldau, Lake Bell, Jon Bernthal, Jeffrey Donovan
121 min., in 28 zalen.

Effectieve montage

Dat de film nergens volledig uit de bocht vliegt, is omdat scenarist-regisseur Ric Roman Waugh (Felon, Snitch) vooral met de gevangenisscènes door een effectieve montage en een donkere soundtrack de aandacht van het onzinnige weet af te leiden. De bijrollen zijn lekker beangstigend, maar vooral de vertolking van Nikolaj Coster-Waldau, bekend als Jaime Lannister in de tv-serie Game of Thrones, werkt. Hij schakelt moeiteloos van zakenman naar crimineel, die hij geloofwaardig een gevoelige kant geeft die voor zijn medegevangenen verborgen blijft.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden