Drama

Shocking Blue

Onevenwichtig polderdrama

Een blauwe tulp wil hij kweken. Niet een beetje blauw, maar echt shocking blauw. Als hij een tulp kruist met een blauwe druif moet het lukken, denkt de zestienjarige Thomas.


Met zijn vrienden Chris en Jacques werkt hij in de bollenvelden. Ze hebben net eindexamen gedaan. Alleen Jacques heeft grootse plannen met het leven dat voor hem ligt: hij wil verre reizen maken, wilde beren ontmoeten, en ‘iets doen dat niemand zal vergeten’.



De andere twee zijn tevreden met hun dorpse bestaan.



Naar de kermis, voetbal kijken, af en toe op een feest een meisje versieren. Een beetje dollen met elkaar. Thomas en Chris vinden het prima zo.



Het zijn binnenvetters, de jongens, dus ze zullen niet snel zeggen dat ze verliefd zijn. Maar als Thomas (Ruben van Weelden) oog krijgt voor Manou (Lisa Smit), slaat de bliksem in. En als Jacques hem te snel af is bij een versierpoging, doet dat meer pijn dan hij ooit zal durven toegeven.



Shocking Blue is een echt polderdrama. Het landschap van Noord-Holland met zijn tulpenvelden, sloten en duinen vormt een mooie achtergrond voor het verhaal van de drie vrienden, die te maken krijgen met een groter onheil dan ze kunnen behappen.



Regisseur Mark de Cloe (1969) heeft een goed oog voor de onuitgesproken band tussen puberjongens en die eerste, alles verschroeiende verliefdheid. De Cloe maakte naam met fraai vormgegeven korte films en regisseerde vorig jaar het ambitieuze drama Het leven uit een dag, naar de roman van A. F. Th. Van der Heijden. Het snel daarop gedraaide Shocking Blue is een minder complexe film, maar het scenario van Céline Linssen bevat wel een flinke dosis drama.



De uitwerking is problematisch. In de simpelste, alledaagse scènes is de film geslaagd: de Cloe en cameraman Rob Hodselmans zien poëzie in puistjes, schuchtere blikken en ritjes op de brommer. Het gaat mis wanneer het noodlot toeslaat, en er dingen gebeuren die niet met sfeervol camerawerk uit te leggen zijn. Dan kiest De Cloe voor clichés en laat hij prangende vragen onbeantwoord. Schuldgevoel, angst, verdriet; de emoties die de film diepgang moeten geven, komen er bekaaid af.



Shocking Blue is een haperende, onevenwichtige film geworden, waarin overtuigende en pijnlijk ongeloofwaardige scènes elkaar afwisselen. Ook de jonge, getalenteerde acteurs kunnen daar geen eenheid van maken.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden