Sha-la-lie

Zo hoor je weken geen noot muziek op tv, en zo heb je ineens de finale van My name is Michael (gewonnen door een jongen die al jaren op tv voorbijtrok als idolate imitator), de start van een nieuwe reeks The X-Factor en het Nationaal Songfestival in één weekend....

Hoewel het programma zelf onrustige tijden heeft gekend, blijft de rots in de branding van die woelige zee natuurlijk Vrije geluiden, elke zondagmorgen bij de VPRO. De rubriek heeft wat wijzigingen ondergaan, te beginnen met een nieuwe presentator.

Na het charmante geklungel van wijlen Han Reiziger (onvergetelijk hoe hij op een platenspeler een lp trachtte aan te zwieren) trad Hans Flupsen aan. Die vertrok onlangs met stille trom (in de publiciteit had hij zich duidelijk voorgenomen niet met modder te gooien), met medeneming van de tafellakens die bij wijze van mode-statement aan zijn revers hingen.

De nieuwe presentator is Melchior Huurdeman, een rustige, sympathiek ogende tweelingbroer van jazzpianist Michiel Borstlap.

Gebleven is de aantrekkelijke en vaak verrassende mix van muzieksoorten en –stijlen, live uitgevoerd terwijl op de achtergrond van het Amsterdamse Bimhuis de treinen rijden. Een stukje Bach van pianist Willem Brons, gevolgd door het Jazz Orchestra van het Concertgebouw of een gesprekje over Robert Schumann.

Wat veranderde: er zit publiek bij. Het maakt Vrije geluiden minder verstild en statisch; nu kon presentator Huurdeman zich van tafel naar publiek begeven om te spreken met Bas van Putten, op de eerste rij. Het nadeel: met publiek krijgt Vrije Geluiden de eenvormigheid die het genre kunst- en praatprogramma kenmerkt: tafel, praatje, glaasje. Hoe dan ook: in het beste (maar ook enige) wekelijkse muziekprogramma mag een uitvoering goddank langer duren dan de vijftig seconden van De wereld draait door.

Tot de aantrekkelijkheid hoort ook de constatering van Huurdeman na het eerste stuk van het jazzorkest van het Concertgebouw: ‘Ik hoorde een stoomlocomotiefje langskomen.’ Dat verbaasde orkestleider Henk Meutgeert, die zich voor zijn compositie had laten inspireren door een kudde voorbijrennende olifanten.

’s Avonds was het Nationaal Songfestival ‘het nu al meest besproken programma van 2010’, aldus Yolanthe Cabau van Kasbergen. Het kreeg zelfs een vooraankondiging in het NOS-Journaal. Vader Abraham beloofde te zullen emigreren als zijn compositie Sha-la-lie niet de finale haalt. Weliswaar over 25 jaar pas, maar het klonk toch als muziek in de oren.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.