Sexy hoeft niet langer jong te zijn

De mode-industrie geeft het voorbeeld aan Hollywood: het beeld van schoonheid en ouderdom kantelt. Zie Helen Mirren (65), Charlotte Rampling (64) en Julianne Moore (50).

Actrice Julianne Moore in de campagne van Bulgari. Beeld
Actrice Julianne Moore in de campagne van Bulgari.

Om te voorkomen dat de ouderdom een lachwekkende parodie wordt op ons voorgaande leven, bestaat er maar een mogelijkheid, een doel blijven nastreven dat zin geeft aan ons leven: zich inzetten voor mensen, groepen van mensen, een actie, sociaal, politiek, intellectueel, scheppend werk.

Simone de Beauvoir, De ouderdom (La vieillesse, 1970)

Vroeger was er Cher. In mijn jeugd was dat een rare oude dame die in een soort netkouspak met leren repen op de cruciale delen een dansje deed. If I Could Turn Back Time, zong ze erbij. Het was 1989, zij was 44, ik 16. Maar de leuke mevrouw van Moonstruck was in mijn ogen honderd, met die reepjes om haar dijen. Het is als bij een broek die je een maat te klein koopt: daarmee zie je er niet dunner uit, maar juist dikker, omdat ie te strak om je vet zit. Cher zag er niet jonger uit, maar juist ouder.

Nu is Cher honderdtwintig, als ik haar zie. Dat dwingt dan wel weer respect af - ze acteert nog gewoon als een burlesque madam.
Een doel blijven nastreven, de geest scherp houden. Volgens Plato (althans, volgens een van de mannen die hij in De Politeia opvoert) is het voordeel van ouderdom dat je bent bevrijd van het verlangen naar seks, rijkdom en bezit. En als dat niet zo is, lees je tussen de regels door, word je een parodie van het leven dat je ervoor leidde. Agguttegut, denken de mensen dan, ze wil nog zo graag.

Afgelopen

Maar het tij keert. Als het verlangen naar seks, rijkdom en bezit het privilege was van jongeren, dan mag daar nu, volgens een aantal moeilijk te negeren rolmodellen, acuut verandering in worden gebracht. Afgelopen met de onzin.

Neem Tom Ford, ontwerper, fotograaf, regisseur. In de prestigieuze Franse Vogue van dec. 2010/jan. 2011, opgedragen aan Ford, laat hij zich er onomwonden over uit: 'Je suis fatigué par le culte de la jeunesse'. Het stigmatiseren van rimpels, grijs haar en het lijf dat de tekenen van de jaren toont. De samenleving verdoemt het, hij viert het. En wat Tom Ford voorschrijft, vindt gevolg.

Half jaren negentig bracht hij seksualiteit terug in het modemerk Gucci. Glans, glamour, een scheutje meer van alles, net een beetje naakter, en je geloofde het. Meisjes mochten weer pronken. En zo'n uiterlijk gaat prima samen met zelfstandigheid, liet een nieuwe generatie vrouwen zien, opgegroeid met moeders die hun onafhankelijkheid hard bevochten. De generatie van Sex and the City en Independent Women van Destiny's Child. All the honeys who makin' money/ Throw your hands up at me.

Sex sells

Ford kwam in een failliet bedrijf binnen en verliet het in 2004 met een marktwaarde van 10 miljard. Sex sells. Zijn invloed op het vrouwbeeld is niet te onderschatten. Hij haalde het onderdanige uit sexy, hij liet zien dat sexy niet dun hoefde te zijn (met het toen nog ronde model Sophie Dahl in een campagne van het parfum Opium). En nu, in 2011, pakt hij het laatste taboe aan. Sexy hoeft niet langer jong te zijn.

In een door hem zelf geschoten reportage in Vogue laten een charmante grijze man en een mooie oude dame hun hartstocht op elkaar los. De onmatigheid en het plezier spatten van de pagina's. Hun gebruinde, geplooide huid staat in de volle aandacht, de rest is er ten dienste aan. Het licht onderstreept de rimpels, fonkelende sieraden sieren ze.

Lees de rest van dit verhaal in de Volkskrant van vandaag
.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden