Sexmob plays Fellini

Steven Bernstein heeft Rota's zwoel zwijmelende stukken bij de lurven gepakt en gearrangeerd naar krankzinnige muziek

Tim Sprangers

Zeven jaar geleden verscheen de laatste plaat van Sexmob, de downtown-New Yorkse partyband. Toeren deed dit brute gezelschap, dat met ironie en gestoorde arrangementen popmuziek veel leven in blaast, intussen nog volop. Laatste project: muziek van Nino Rota bij de films van Federico Fellini. Dankzij dat toeren stond alle muziek nu binnen een dag op cd.

Het is een Sexmobplaat waar je op hoopt. Leider Steven Bernstein heeft Rota's zwoel zwijmelende stukken bij de lurven gepakt en gearrangeerd naar krankzinnige muziek. De sierlijke, fluweel zachte thema's van Rota, klinken bij Sexmob als piepende krijtjes op een schoolbord. Bernsteins schuiftrompet (en voor het eerst op plaat de hybride trompet: een schuiftrompet met ventielen) schuurt lekker langs de baritonsax, met vuige baslijnen eronder.

Maar Rota wordt ook met respect geëerd, in prachtige harmonieën. Al wordt direct daarna van La Dolce Vita doldwaze bulderrock gemaakt.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden