AlbumrecensieShabrang

Sevdaliza’s stem betovert in meeslepende, duistere en introspectieve songs ★★★☆☆

Wie een indruk wil krijgen van de cultus die de Iraans-Rotterdamse Sevdaliza (Sevda Alizadeh) de voorbije jaren rond zichzelf heeft gecreëerd, moet haar Instagram-account eens bestuderen. Ze reist de hele wereld over, doet overal fotoshoots in kunstzinnige decors en voedert haar volgelingen kleine brokjes kunst en tekst. Honderdduizenden aanbidders eten uit haar hand.

Ze heeft het allemaal op haar eigen voorwaarden opgebouwd, de laatbloeier die pas op haar 20ste ging zingen. Een platencontract heeft ze niet. Ze creëert schaarste: niet te veel interviews, niet te veel optredens (over de hele wereld, altijd kleinschalig).

Shabrang is na Ison (2017) haar tweede volwaardige album, opnieuw gemaakt met haar vaste producer en rechterhand Mucky en verschenen op haar eigen label.

Nog serieuzer en plechtstatiger klinken haar duistere, introspectieve songs, met flarden triphop, elektro en experiment à la het latere Radiohead. Knap geconstrueerd allemaal. Sevdaliza’s stem betovert in meeslepende songs als Joanna, Lamp Lady of het breekbare No Way, met piano en een dansend viooltje.

Ze vraagt nogal lang de aandacht, dat wel: vijftien nummers, ruim een uur. Ter hoogte van lange, mindere songs als Human Nature en Comet wordt het wat saai, maar: niemand klinkt als Sevdaliza.

Sevdaliza

Shabrang

Pop

★★★☆☆

Twisted Elegance

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden