Recensie Serenity

Serenity voelt precies als zo'n ouderwetse film-noirthriller (drie sterren)

Matthew McConaughey en Anne Hathaway in Serenity

Tien miljoen dollar. Zoveel wil de beeldschone Karen wel betalen als visser ­Baker Dill haar echtgenoot onder het mom van een toeristisch vistripje meeneemt naar zee en hem vervolgens als voer voor de haaien overboord kiept.

Maar dat bedrag doet er amper toe in Serenity. Dat armoedzaaier Dill haar voorstel gaat overwegen heeft met heel andere redenen van doen: Karen is zijn verleidelijke ex die na jaren opeens weer in zijn leven opduikt. En dat haar nieuwe man haar met regelmaat bruut mishandelt, heeft een zorgwekkende uitwerking op hun puberzoon, die zichzelf verliest in computerspelletjes.

Een femme fatale die de tragische antiheld heupwiegend en emotioneel manipulerend probeert te verleiden tot moreel dubieuze daden – het is een typisch film-noiropzetje en Serenity voelt precies als zo’n ouderwetse, volwassen thriller. Al duurt het enige tijd voordat Anne Hathaway met heur ­geblondeerd haar Dills schimmige stamkroeg komt binnenwandelen en zijn leven op zijn kop zet.

Daarvoor neemt regisseur Steven Knight alle tijd om het subtropische toeristeneiland te schetsen waar dit alles zich afspeelt ­– een plek waar iedereen elkaar kent en alles weet, waar hoosbuien en strakblauwe dagen elkaar afwisselen en waar de ­visser, gespeeld door Matthew McConaughey, geobsedeerd is door een vis van mythische proporties.

Knight neemt die lange aanloop niet alleen om de personages en sfeer neer te zetten. De regisseur van Hummingbird (2013) en Locke (2013), die vooral bekend staat als de schrijver van intelligente scripts (Peaky Blinders, Dirty Pretty Things, Eastern Promises), is ambitieus: vanaf het begin strooit hij met hints dat het broeit en borrelt onder het ogenschijnlijk rustige oppervlak.

Is die verhaallijn over die vis alleen een opzichtige knipoog naar Ernest Hemingway, of heeft het iets anders te betekenen? En dat gekke mannetje dat steeds opduikt en dat met zijn zwarte pak en ronde brilletje op dat toeristeneiland zo ontzettend uit de toon valt – wie is dat?

Er zit best een intrigerend idee ­achter de ontknoping, al stapt Knights script wel heel makkelijk over filosofische, emotionele en plottechnische consequenties heen. Het is de puzzel die de film onderhoudend maakt: Knight doseert de informatie, onderschat de kijker niet en manipuleert ­zoals een femme fatale, tot alles anders blijkt dan het er op het eerste gezicht uitzag.

ThrillerSerenity
Regie Steven Knight
Met Matthew McConaughey, Anne Hathaway
106 minuten; in 53 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.