RecensieTheatervoorstelling Seks(e)(n)

Seks(e)(n) is geen tuin der lusten, maar een dorre boel ★★☆☆☆

Het liefdestafereel van de vier spelers is nogal genant om naar te kijken. 

Seks(e)(n)Beeld Koen Broos

Heeft de actrice Lineke Rijxman af en toe last van aanvallen van Gilles de la Tourette, of is het toch gewoon de drank die haar gemoed verhit? Dat vragen haar drie medespelers zich af als Rijxman vloekend en tierend van het podium is gelopen en gewacht wordt op haar terugkomst. Hoe dan ook: die plotselinge woede is een welkom moment in de voorstelling Seks(e)(n), een coproductie van Mugmetdegoudentand en het Vlaamse gezelschap De Koe. Daarvoor wordt er namelijk vooral wat gebabbeld en quasi gewichtig gediscussieerd over een documentaire van modeontwerper Dries van Noten, de vier leden van Abba , de Gele Rivier in China, toneelspelen en theater maken, en over seksualiteit en de voorkeuren en onzekerheden daarin. Dit alles is kennelijk al improviserend tot stand gekomen, hierover willen deze vier acteurs het hebben.

Als Rijxman weer bij de les is, wordt ze door haar medespelers louterend seksueel betast: allerlei handen verdwijnen in haar broek en brengen haar tot rust. Aldus zien we op het podium vier toneelspelers verstrengeld in een vredig liefdestafereel, dat hun kennelijk verlichting brengt. Voor de toeschouwers, voor deze althans, is het nogal genant om naar te kijken. Zo gaat het anderhalf uur door, in een soms ondoordringbaar en alle kanten uitschietend taalspel waarin de spelers – naast Rijxman zijn dat Willem de Wolf, en de Vlaamse Natali Broods en Peter Van den Eede – hun uiterste best doen zo gevat en interessant mogelijk over te komen. Onder het gepraat ligt dan weer die ironie van soms wel jezelf spelen, en dan toch weer niet.

Ooit was het de bedoeling in Seks(e)(n) iets te doen met Goethes roman Die Wahlverwandtschaften, ‘een amoureus experiment in het genre van Temptation Island’, aldus de makers. Ook bij Goethe kruisen twee mannen en twee vrouwen in de vrije natuur elkaars wegen, met allerlei catastrofale relationele verwikkelingen als gevolg. Bij De Mug en De Koe verwacht je dan een soort tuin der lusten, maar ondanks de fraaie bomen in het decor is het daar een dorre boel, zelfs als Rijxman en Broods op die mooie tongue-chair van Artifort gezellig op elkaar kruipen. Ook de mannen tasten elkaars diepere seksuele gevoelens af en onderzoeken over en weer of er qua heteroseksuele norm nog iets los te wrikken valt. Het zijn slechts aanzetten tot niets. Jammer, want Rijxman zagen we vorig seizoen met drie andere tegenspelers in Rijsen&Rooxman, DeDikkeMuiz&Sjors, ook een voorstelling waarin particuliere beslommeringen over seks en relaties werden doorgenomen, maar zoveel inventiever, eerlijker en ontroerender.

Overigens werd tijdens Seks(e)(n) veel gelachen en zeker: sommige bewust knullige momenten en dialogen zijn best grappig. Maar als de theatermakers na al dat in zichzelf gekeerde gepraat ook nog met onderwerpen als ecologie, klimaatverandering en genderfluïde gedrag op de proppen komen, voel je pas hoe leeg de rest was. Onthutsend leeg, eigenlijk.

Seks(e)(n)

Theater

★★☆☆☆

Door Mugmetdegoudentand en De Koe 

20/11, Theater Bellevue Amsterdam, daar t/m 24/11; tournee t/m 21/12 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden