Schumacher verbeeldt prachtig steeds wisselende verhoudingen en de schone schijn

Theater (dans) - Dansateliers Rotterdam

Hij vraagt ons (in kapitalen, geprojecteerd op het achterdoek) goed over onze gedachten na te denken. Wat denken we bij de bewegingen van dit trio in deze smetteloos witte cirkelruimte? 

Transitioning Performance & Asset, Liability and Equity, van Connor Schumacher. 21/4, Rotterdamse Schouwburg. Transitioning Performance: 5 en 6/6, Rotterdamse Schouwburg. A-L-E: tournee volgend seizoen Foto Steven Ligthert

Eigenlijk is het een overbodige oproep. Het werk van de jonge getalenteerde choreograaf Connor Schumacher (29), ontwikkeld bij Dansateliers in Rotterdam, roept steevast legio associaties op. Hij plaatst dansers zo geraffineerd ten opzichte van elkaar, in steeds wisselende verhoudingen, dat je al snel dubbelhartige relaties vermoedt, zoals verstoorde familiebanden. Machtswellust, vernedering of onderdanigheid lijken een rol te spelen. Maar ook: mededogen, hunkering, compassie en kameraadschap. Terwijl je eigenlijk heldere en strakke patronen ziet.

Stel dat deze serene omgeving, met dat maagdelijk witte gordijn en zilverkleurige plafond, de wereld was, zo suggereert de proloog op het achterdoek in Transitioning Performance. Dan zouden de vrouw en twee mannen eerste bewoners kunnen zijn, die de neiging tot geweld en wraak liefdevol ombuigen naar een zachtaardig samenleven, waar dat in de harde werkelijkheid zo moeizaam gaat. 

Wij projecteren daar graag gedachten op. Soms beladen associaties, bijvoorbeeld wanneer de zwarte Christopher Tandy plat ligt, en Orla McCarthy en Nicolas Coutsier hun voet op zijn buik plaatsen, maar alras hun hand naar hem uitsteken. Kijkt de vrouw toe wanneer de mannen elkaar omhelzen, denk je aan de reactie van een moeder op een homoseksuele relatie van haar zoon. In een volgend moment lijkt een echtpaar hun verstoten kind terug te nemen. 

Asset Liability and Equity van Connor Schumacher Foto Rob Hogeslag

Zo nemen ze steeds rustig pose voor pose in, met lopen, vangen, draaien, liggen, op filmische elastiekjesmuziek: er wordt aan snaartjes geplukt en langzaam dringen daar songs doorheen. Panoramaprojecties van wolkenluchten en lichaamsschaduwen vullen het achterdoek. De keuze voor een trio is handig: driehoeksverhoudingen roepen snel verhalen op.

Dat geldt zeker voor het geweldige Asset, Liability and Equity, dat Schumacher eerder maakte bij het talentenprogramma van Conny Janssen Danst. In dit originele, knap geconstrueerde trio scheuren drie dansers elkaar de elastische kostuums van het lijf, onderwijl de schone schijn ophoudend, want the show must go on. Een sterke metafoor voor hoe verziekt de verhoudingen achter de schermen of de voordeur kunnen zijn, zonder dat de buitenwereld er weet van heeft. Misschien dat het streng religieuze, Amerikaanse milieu waaruit Schumacher zich heeft losgemaakt, er iets mee te maken heeft. In elk geval heeft hij een scherp oog voor de (dis)balans in menselijke verhoudingen.