Schubert: Die schöne Müllerin

De ervaring telt

De molenaarsgezel stapt monter voort, kletsend met een beekje. Een uur en twintig liederen later drijft hij weg, levenloos in datzelfde beekje. Zelfmoord.
Die schöne Müllerin viel immers voor de jagersman. Wilhelm Müller schreef de poëzie, Franz Schubert componeerde er een liedcyclus omheen die stuwt en deint en bruist. Het water laat molenschoepen draaien, symboliseert de vergankelijkheid en kan daarbij nog zingen ook, getuige het hartverscheurende wiegelied voor de dode: 'Gute Ruh, gute Ruh! Tu die Augen zu!'
Bariton Matthias Goerne nam het prachtstuk al eens eerder op, maar zocht voor aflevering drie van zijn twaalfdelige Schubert Edition opnieuw de studiomicrofoon. Zijn pianist, Christoph Eschenbach, doorgrondde de Müllerin ooit met Dietrich Fischer-Dieskau.

Het is ervaring die telt. De heren vinden elkaar in vrijmoedige ritmiek en gewaagde vertraging. Eschenbach beheerst het kabbelen en het stuwen. Goerne kan uitpakken, maar beheerst ook het inbinden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden