Schubben die op haar huid geschilderd leken

Bewonderen is een talent dat niet iedereen gegeven is. De opiniebladen van deze week bieden leerzaam studiemateriaal...

Jean-Pierre Geelen

De erfelijkheid van het talent blijkt in Revu. Bert Voskuil schreef daar jarenlang als misdaadjournalist over ‘Heer Olivier’. De ‘meesteroplichter’ is nu 70 geworden, en daarom bracht Koen Voskuil (zoon van) voor Revu een verjaardagsbezoek, samen met een collega. Een aaneenschakeling anekdotes uit de mond van wat nu ‘gentlemanoplichter’ heet. Tegenwoordig schildert hij. Een ‘echte Olivier’ doet zo’n tien mille. ‘Als ik mijn schilderijen voor 2000 zou wegdoen, dan zou niemand ze willen hebben.’

Hoe moeilijk bewonderen kan zijn, illustreert HP/De Tijd. ‘Hoe briljant was Martin Bril?’, luidt de woordspelige vraag op de cover. Het antwoord blijft achterwege: het stuk is een postume, uiterst particuliere afrekening met zowel Theo van Gogh, Michael Zeeman als Bril. De gronden blijven vaag: ‘Ik vond hem vrijwel onmiddellijk onsympathiek, wat vooral had te maken met zijn manier van praten: verveeld en blasé.’ Columnist François de Waal: ‘Zien mensen niet dat Bril een engerd was met een rotbek, die niks kon behalve copywriten?’

Ook opmerkelijk: het In Memoriam van hoofdredactrice Xandra Schutte in De Groene over Benson: ‘Ze was, zonder dat wij ons daar in Nederland van bewust waren, een celebrity, een wezen met zo veel gratie en fysieke perfectie dat haar bewonderaars haar vergeleken met Marilyn Monroe en prinses Diana.’

Benson blijkt een karper, ‘met schubben zo perfect dat het was alsof ze op haar huid geschilderd waren’, wier recente dood Engeland in de greep hield.

‘Zo jong nog en toch al zo verstandig’, noteert Elsevier ingenomen op het omslag. Een lofzang op de jeugd van tegenwoordig. Breezerseks, comazuipen en spijbelen? Valt reuze mee: ‘Nederlandse jongeren zijn vooral oppassend en behoudend.’ Het CDA is het populairst onder hen, de steun voor de verzorgingsstaat neemt af, en moeders moeten niet werken, aldus het blad.

‘Het socialistische idee van iedereen is gelijk, is passé’, zegt demograaf Jan Latten in het stuk. Dat blijkt. In De Groene zijn zelfs tegenpolen Jort Kelder en dominee Hans Visser het vrijwel eens over de kloof tussen arm en rijk. Die kloof is niet groter geworden. Visser: ‘Er zullen in Nederland altijd mensen zijn die niet kunnen aanhaken, met wie we zorgvuldig moeten omgaan’.

Kelder: ‘Sommige mensen zijn platgezegd de lul, maar dat zouden ze in elk politiek systeem zijn (...) Al dat geregel van het kabinet heeft niet geleid tot verheffing van het volk, de overgrote meerderheid van Nederland heeft geen abonnement op De Groene Amsterdammer, maar schuift straks een dvd’tje erin of kijkt naar Albert Verlinde. Het idee dat je er zelf iets van moet maken is weg.’

Jean-Pierre Geelen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden