SCHRIJVERS & PIEMELS / 11 september

null Beeld Getty
Beeld Getty

Hevig zoenend zakten we door onze knieën. Haar vingers gingen richting mijn pielemans – zo veel initiatief nam ze nooit eerder. Na het positief verlopen diner bij haar ouders zag ze blijkbaar helemaal geen beren meer op de weg, nu konden we lekker van bil gaan.

Uit: Özcan Akyol, ‘Eus’, Prometheus, 2012.

Akyol studeerde korte tijd Nederlands in Amsterdam, maar zijn ‘pielemans’ zal vooral bij Leidse reünisten iets losmaken. Sociëteit Minerva werd in de jaren zeventig bewoond door allemansvriend Pielemans – hondje dat men bij gelegenheid in jacquet hees. Ondertussen lijkt Hans Dorrestijn een van de weinige auteurs die zijn vingers aan het piemelige begrip durft te branden. Op zijn cd Onvergeeflijke melodieën (1994) treffen we het lied Pieleman, met als refrein ‘Pieleman, pieleman, trek er maar eens lekker an.’ De memorabele vertolking door Joost Prinsen (als bariton Meindert Pick) maakt het vergeeflijk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden