Schrijnende poëzie over poëzie

Breyten Breytenbach, deze maand 76 jaar geworden, houdt de lezer met zijn woorden onder schot. Hij wil weten wat poëzie te bieden heeft in het licht van de naderende dood.

je zegt dat poëzie een schaduwspel is?
dat betekenis altijd op het punt staat te vertrekken
en het gedicht als een afgeworpen vervelling achterlaat?

Wat bewerkstelligt een gedicht in de wereld, al wijdt iemand zijn leven aan het perfectioneren van de vorm, aan het zoeken naar het juiste woord? Vlucht de dichter voor waar het in het leven werkelijk om draait?

Poezië en leven zijn voor Breytenbach met elkaar vervlochten, al verzet hij zich hier tegen. Ik heb een hekel om woorden door mijn handen te laten stromen, schrijft hij. Maar de dichter heeft geen keuze: de woorden stromen en ze weten van geen ophouden. Het is deze onwillige overgave die zijn heldere gedichten doet schrijnen:

het is lang geleden dat een dood paard
in een gedicht is komen stinken
terwijl zigeuners hun vervlochten wijsjes spelen
en boeren ploegen tegen de donkere
verblinding van de zon in.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden