Schrijnend moederschap

Ayelet Waldman liet zich vorig jaar ontvallen dat ze meer hield van haar man (de schrijver Michael Chabon) dan van haar vier kinderen....

Hans Bouman

Of er opzet in het spel was is de vraag, maar het genereerde voor Waldman natuurlijk wel prima publiciteit bij gelegenheid van de publicatie van haar Love and Other Impossible Persuits, enkele maanden later. In deze roman, vertaald als De weg door het park, speelt het thema 'goed moederschap' ook een belangrijke rol.

De hoofdpersoon, Emilia Greenleaf, voor in de dertig, valt als een blok voor haar tien jaar oudere baas Jack Woolf, en hij ook voor haar. Dus laat Jack zijn vrouw in de steek en geldt Emilia voor de omgeving als 'Jacks rode Porsche', zijn midlife-crisis-speeltje. Al snel is er een kind op komst, maar de tragiek slaat toe als het meisje, Isabel, twee dagen na de geboorte sterft aan wiegendood.

Emilia wordt verpletterd door verdriet.

Alsof dit nog niet erg genoeg is moet ze ook nog elke woensdagmiddag voor haar stiefzoontje William zorgen, het kind uit Jacks eerste huwelijk. Met hem legt ze wekelijks de route van New Yorks Upper East Side naar de Upper West Side af, dwars door Central Park, waarbij ze onvermijdelijk een aantal kinderspeelplaatsen passeren, iets waar Emilia begrijpelijkerwijs grote moeite mee heeft.

Bovendien blijkt William een extreem vroegwijze 5-jarige, die Emilia niet alleen terroriseert met discussies over de vraag of Pluto nu een planeet is dan wel een puinbrok in Kuiperring, maar in zijn kinderlijkheid ook buitengewoon kwetsende dingen kan zeggen. Zo stelt hij voor, nadat hij Emilia over het fenomeen eBay heeft geïnformeerd, om de spulletjes van Isabel maar op internet te koop aan te bieden, want die zal ze immers toch nooit gebruiken. Emilia reageert haar verdriet af op de irritante kleuter, die zich overigens nauwelijks van enig kwaad bewust is, en gaat hem beschouwen als een 'heel kleine 62-jarige man'.

Naarmate de wederzijdse afkeer tussen stiefmoeder en stiefkind zich verder ontwikkelt, wordt het steeds duidelijker dat Emilia - de ik-figuur van het boek - een onbetrouwbare vertelster is. Bijvoorbeeld als William in een vijver in Central Park valt en door en door verkleumd thuiskomt. Het kind beweert dat Emilia hem in het water heeft gegooid. Emilia zegt dat hij per ongeluk in het water is gevallen, en dat haar alleen maar beschuldigt omdat hij het niet kan uitstaan dat ze eindelijk eens samen lol hadden. Wat is er werkelijk gebeurd?

Waldman excelleert in haar schets van de twee karakters. Ze beschrijft hun beider perspectieven overtuigend, en maakt het drama daarmee extra schrijnend. Bovendien voert ze met verve Jacks haatdragende ex-vrouw Carolyn op, die compleet over de rooie raakt wanneer haar zoon niet wordt toegelaten tot de eliteschool die ze voor hem in gedachten had.

Ironisch genoeg is het Emilia die William over deze teleurstelling probeert heen te helpen. Ze weet hem ervan te overtuigen dat zijn koemelk-allergie is ingebeeld en laat hem met veel smaak ijs eten. En zo ontwikkelt de relatie tussen de twee ongezworen aartsvijanden zich tot iets aanzienlijk gecompliceerders dan ze al was.

Hans Bouman

Ayelet Waldman: De weg door het park Vertaald uit het Engels door Anneke Bok Anthos; euro 19,95

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden