BoekbesprekingIk bel mijn broers

Schitterende, verhitte monoloog over de last van vooroordelen

Beeld Nijgh & Van Ditmar

Er is een autobom ontploft in het centrum van Stockholm en overal staan politieagenten op zoek naar de dader, wiens signalement – Lichaamsbouw. Haarkleur. Baardgroei – verdomd veel lijkt op dat van Amor, van zijn vrienden en zijn broers. In Ik bel mijn broers van de Zweedse auteur Jonas Hassen Khemiri (1978) volgen we Amor een etmaal terwijl hij door Stockholm loopt en telefoongesprekken voert met onder meer zijn beste vriend, met zijn nicht voor wie hij een boorkop moet gaan ruilen, met de vrouw op wie hij verliefd blijft, ook al wil zij hem niet en is ze met iemand anders. En hij belt zijn broers: hou je gedeisd, anders krijg je problemen, nee, hou je juist niet gedeisd, anders maak je je verdacht. Die telefoongesprekken, die soms de indruk wekken dat ze alleen in Amors gedachten worden gevoerd, of dat het herinneringen zijn, resulteren in een schitterende, verhitte monoloog die ontroerend duidelijk maakt hoe zwaar vooroordelen en beeldvorming op iemand kunnen drukken. 

Jonas Hassen Khemiri: Ik bel mijn broers. Uit het Zweeds vertaald door Janny Middelbeek-Oortgiesen. Nijgh & Van Ditmar; € 12,50. 

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden