Schippers blijft te vriendelijk voor Schippers

'Ik heb een zwak gehouden voor alles wat gewoon is', zei de schrijver K. Schippers gisteren aan het begin van het VPRO-televisieprogramma Zomergasten....

PAUL BRILL

Zomergasten, zondagavond, Nederland 3, 20.05 uur.

Het onconventionele en het licht-absurdistische overheersten dan ook in de diverse film- en televisiefragmenten die hij als gast in de tweede aflevering van het avondvullende programma had uitgezocht. Anders dan bij Candy Dulfer, die vorige week de hoofdpersoon was in Zomergasten, ontbraken bekende fragmenten en vertrouwde beelden vrijwel geheel.

Bij zijn keuze had Schippers zich gericht op drie thema's: kinderen (niet van de schattige soort), taal en wat hij aan het begin van de avond cryptisch 'zwart' noemde. Vooral het middendeel leverde enkele juweeltjes op, met als absolute topper een interview met Vladimir Nabokov in het BBC-programma Bookstand uit 1962. Een interview dat alleen al de moeite waard was vanwege de brisante teksten van Nabokov en de komiek-artistiekerige enscenering, maar nog een extra dimensie kreeg doordat Schippers wist te vertellen dat de Russisch-Amerikaanse schrijver zijn antwoorden goeddeels had uitgeschreven en praktisch zat op te lezen, wat in tweede instantie inderdaad te zien is.

Wat Schippers mede aan het fragment beviel, was dat Nabokov onnadrukkelijk maar zeer beslist de regie voerde over het interview. Daaraan had hij zich kennelijk gespiegeld voor zijn eigen televisie-optreden. Deze aflevering van Zomergasten was onmiskenbaar zijn programma - hij bepaalde de toon en het gespreksonderwerp.

Gastheer en achternaamgenoot Wim T. Schippers legde ten tweeden male een verrassende ingetogenheid aan de dag. Een enkele keer schoot hij even uit zijn slof - 'Vind je dit niet interessanter dan het hele oeuvre van Margritte?', riep hij uit na een tekenfilm van Felix the Cat uit 1927 - maar nimmer reed hij zijn gast in de wielen.

Misschien was die ingetogenheid zelfs wel iets te groot. Want hoe intrigerend de waarnemingen van Schippers (K.) ook kunnen zijn, ze neigen soms naar zwaarwichtigheid en ontberen Nabokovs spotlust. Iets vileiner weerwerk was af en toe geen overbodige luxe geweest.

In Schippers' laatste roman, Poeder en wind, komt een talkshow voor waarin de hoofdpersoon de presentator enigszins getergd voorhoudt: 'Luister, wat blijft er over van een bepaalde tijd? Dacht u soms dit programma? Een lichtstraal van Turner, een venster van Terborch, een borst van Cranach - dát blijft er over.'

Het was gisteravond ondenkbaar dat de twee Schippers elkaar op zulke wijze zouden bejegenen.

Paul Brill

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden