Cd-recensie Drake (***)

Scheid het kaf eens wat strenger van het koren, zou je Drake op het hart willen drukken

Drake - Scorpion

Drake - Scorpion, label: Republic/Universal.

Aan de recente trend van korte, compacte hiphopalbums (Pusha T, Nas, Kanye West) doet Drake niet mee. Na Views (2016) en de lange mixtape More Life (2017), 42 tracks en 163 minuten muziek in totaal, is er nu het dubbelalbum Scorpion: anderhalf uur, 25 tracks. Sinds een week is het digitaal beschikbaar, de fysieke versie verschijnt op 13 juli.

Opnieuw zou je de Canadese superster wel toe willen gillen dat hij het kaf eens wat strenger van het koren moet scheiden, omdat de overvloed de kracht van zijn platen ondermijnt. Hij dient de boel ditmaal wel in twee duidelijke helften op: een helft hiphop waarin hij rapt en een helft R&B waarin hij zingt.

Vooral de hiphophelft bevalt goed: droge beats, typische Drake-rap (monotoon doch scherp) en soms een fascinerende track als Can’t Take a Joke, een staaltje zelfkennis waarin Drake opbiecht dat hij erg gevoelig is voor gemene reacties op internet.

De R&B-helft is veel minder (meteen weer dat autotune-stemmetje in Peak en Jaded), maar bevat wel de feeststamper Nice for What.

Scorpion is weer een album als een tas vol knutsels, omgekeerd boven de keukentafel. Er zit wel meer spannends tussen dan op kaskraker Views. Dat is winst.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.