Review

Sanne Wallis de Vries komt flauwtjes over, ondanks ijzersterke opening

Sanne Wallis de Vries opent haar zesde solovoorstelling ijzersterk. Helaas steekt het slot daar flauwtjes bij af. Over Geert Wilders en het populisme zingt Wallis de Vries een prachtig lied.

Sanne Wallis de Vries in Gut Beeld Anne van Zantwijk

Sanne Wallis de Vries is klaar. Mid-veertig, een degelijke relatie, kinderen van 20 jaar (althans samen), in gezelschap heeft ze genoeg aan wat kleine instemmings- of afkeurgeluidjes en ze weet hoe ze problemen praktisch te lijf moet gaan. Oh ja, ze zou nog weleens een affaire willen, maar alsjeblieft, dan wel een heel rustige, en vooral geen gelazer op de keukentafel. En dwing haar niet om constant geluk uit te stralen. 'Heeft u mijn mondhoeken weleens gezien?', vraagt ze met fijne zelfspot. Kortom, ze is klaar voor de wereld en het leven, dat ze als een weinig aanlokkelijk circus beschouwt.

In de openingsminuten van Gut, haar zesde solo, geeft Sanne Wallis de Vries in staccato zinnen aan in welke fase van haar leven zij zich bevindt. Deze ijzersterke opening wordt ondersteund door pointillistisch gitaarspel van Wouter Planteijdt (die later een Prince-solo weggeeft) en percussieflarden van Martijn Bosman, die als herfstblaadjes neerdwarrelen. Meesterlijk.

Gut

Cabaret
Door: Sanne Wallis de Vries.
Muzikale begeleiding: Martijn Bosman en Wouter Planteijdt.
Regie: Marcel Sijm

3/3, De Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee tot 2/6.

De rest van de avond licht ze de stand van zaken in haar leven verder toe. Dat doet ze soms geweldig, zoals met het Adèle Bloemendaal-lied Problemen. Soms wat mat, met het uitventen van levenstips. En soms wel erg mager, zoals de scène van prinses Beatrix op het strand van een Grieks eiland, een knipoog naar de oprechte vluchtelingenactie van Wallis de Vries.

Het einde van Gut haalt het niet bij de opening. Ze draagt ons tamelijk obligaat op de onderbuikgevoelens te lozen. Dat steekt flauwtjes af bij haar prachtige lied over Geert Wilders waarin zij zich afvraagt wat de klagerige populist nou echt mooi vindt in het leven. Het is een liefdevol lied dat toch een cactus blijkt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden