RecensieHeel

Sanne Wallis de Vries heeft interessante overpeinzingen, maar helaas allemaal in het staartje van de show ★★★☆☆

Een ‘interactief tussenprogramma’, is Heel volgens Wallis de Vries.

Sanne Wallis de VriesBeeld Sanne Wallis de Vries

Sanne Wallis de Vries had de première van haar zevende programma Kom nét achter de rug toen de theaters dicht moesten. Dag ‘wervelende uitnodiging om het met elkaar te blijven proberen’, woorden uit de Volkskrant over die mooie, veelzijdige voorstelling.

Langs zalen trekken die vanwege de coronamaatregelen meer leeg dan vol zijn, was jammer genoeg geen haalbare kaart met twee muzikanten op het podium en een flink decor; de hele kostbare mikmak. Daarom besloot De Vries iets nieuws te maken, een programma van een uur dat ze in de meeste theaters twee keer op een avond kan spelen – zo maken veel van haar collega’s er de komende maanden het beste van. 

Zelf kondigt ze Heel aan als een interactief tussenprogramma: ‘Een voorstelling die er ‘normaal’ nooit geweest zou zijn. Ook heel bijzonder dus. En wat is normaal?’ 

Samen helen is het idee, vandaar ‘heel’. Met een minimaal decor en zonder muzikanten dus, maar met lekkere liedjes, grappen die lang niet allemaal over viruszaken gaan, zoeken naar gedeelde grond onder de voeten, een sneer naar minister Van Engelshoven, zittend dansen en meeneuriën, want dat werkt zo lekker verbindend. 

Eigenlijk borduurt Heel mooi voort op de belangrijkste kwestie in Komhoe gaan we samen iets maken van onze toekomst op deze planeet, een toekomst die er, alleen al qua klimaatproblematiek, niet per se rooskleurig uitziet? Waar moeten we voor in actie komen, en hoe dan?

Het publiek op de eerste rijen laat ze uitvoerig aan het woord met een microfoon aan een lange hengel, maar die praatjes leveren nauwelijks wat op en voelen daardoor een beetje als zonde van de tijd. Een uur is aan de korte kant, dat blijkt wel als De Vries uiteindelijk begint te doen waar ze erg goed in is: stelligheid om laten slaan in gerede twijfel.

Het ‘oude normaal’ waarnaar ‘we’ zo terugverlangen kan wat haar betreft ook wel een healing-sessie gebruiken. Moet wat ‘het normaal’ was wel ‘het normaal’ blijven?

De interessantere overpeinzingen zitten allemaal in het staartje van de show. Is het niet raar dat we geneigd zijn te geloven dat wat de meeste mensen doen en denken ‘normaal’ is? In hoeverre staat dat verandering in de weg, ons vermogen om elkaar, onszelf en de dingen met andere ogen te kijken? Als we dan toch overgeleverd zijn aan een nieuw normaal, oppert De Vries, is het dan niet ook eens tijd om ook de norm te vernieuwen? 

Kon ze daar nog maar wat langer op doorgaan.

Heel

Cabaret

★★★☆☆

Door Sanne Wallis de Vries 

25/9, De Kleine Komedie, Amsterdam. Tournee t/m 17/12.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden