interview

Sander 'Lucky TV' van de Pavert: 'Leuk, die foutjes in de regie'

De verkiezingstijd was een dankbaar onderwerp voor Sander van de Pavert (1976), de man achter 'Lucky TV', de filmpjes aan het einde van DWDD. Hij maakt zijn grappen het liefst onder grote tijdsdruk. 'Ik werk nogal neurotisch.'

Sander van de Pavert afgelopen week bij DWDDBeeld Screenshot DWDD

'Na een seizoen De Wereld Draait Door, waarin ik elke dag een filmpje maak, ben ik behoorlijk afgepeigerd. Toch kon ik in de laatste maand van mijn vakantie niet wachten om weer te beginnen. Dat kwam vooral door het begin van de campagne. De partijcongressen, lijsttrekkers die ijsjes weggeven op straat: dat is zo'n goed materiaal.

'Aan het begin van het seizoen sta ik elke ochtend tussen zeven en acht op. Later ben ik daar minder streng in en kan het ook weleens een uur 's middags zijn. Ik kijk alle nieuws- en actualiteitenprogramma's van Nederland, de BBC en CNN. Niet om er per se wat mee te doen, maar om te weten wat er speelt.

Tijdsdruk
'Vroeger maakte ik de filmpjes altijd een dag van tevoren. Sinds ik voor DWDD werk, bedenk ik op de dag van uitzending welk onderwerp het moet worden. Ik weet inmiddels dat ik het best werk onder tijdsdruk en dat ik anders te veel aandacht besteed aan onbelangrijke details, zoals het wegwerken van logo's. Door mezelf weinig tijd te geven, moet ik keuzes maken.

'Dat leidt wel tot stress, vooral als de harde schijf crasht tegen de deadline van zes uur. Dan zit ik te schelden tegen mijn scherm. Ik werk sowieso nogal neurotisch: praat veel in mezelf, loop schreeuwend rond. Vaak douche ik pas na de deadline. Tot die tijd loop ik naar de klote te gaan in mijn onderbroek.

'Ik zou dit werk nooit op een redactie kunnen doen. Als iemand bij mij thuis op de bank een boek zit te lezen, schaam ik me al voor de belachelijke dialogen die ik aan het inspreken ben.

Zouteloze presentatoren
'Ik ben altijd bezig met de filmpjes. Als ik tv kijk, denk ik steeds: O, wat is dit slecht, maar wat fijn voor mij dat het wordt gemaakt. Neem het IJsjournaal met Jeroen Snel en Tijs van den Brink dat de EO uitzond in de aanloop naar een mogelijke Elfstedentocht. Daar zat zó veel in: twee zouteloze presentatoren, foutjes van de regie.

'Ze hadden een inmiddels bejaarde oud-winnares uitgenodigd. Zij wilde vertellen over haar ervaringen, maar haar rol was ondergeschikt aan het format van het programma. Daar word ik heel enthousiast van; ik hoef er alleen nog een knip in te zetten, een lange stilte te laten vallen en dan is het filmpje goed. Video's waarin weinig hoeft te gebeuren, zijn sowieso vaak de beste. Een grap moet niet vergezocht zijn. Het gaat om een goede knip of voice-over waarmee in een keer de context verandert.

'De ophef over het filmpje waarin ik koningin Beatrix had afgebeeld met blote borsten, begrijp ik niet. Een oude vrouw met blote tieten, ach. Ik kreeg ook boze reacties op een beeldcolumn over de Paralympische Spelen. Het lijkt me vreselijk om geen armen of benen te hebben, maar als ik dat zie, word ik gewoon een beetje giechelig. Het zijn toch ook mensen? Het zou raar zijn als je over hen geen grappen mag maken.

Smakeloos
'Sommigen vinden dat smakeloos, blijkt uit de mails die ik krijg. Ik heb een filter ingesteld voor mails met het woord 'smakeloos' erin. Die belanden meteen in een apart mapje. Als mensen zich opwinden, komen ze altijd met dat woord. Ik snap dat niet: smakeloos betekent voor mij vlees noch vis; zouteloos. Als die filmpjes iets niet zijn, is het dat.

'Natuurlijk zijn er grappen die ik niet maak. De grens ligt bij de vraag of mensen zelf voor hun publiciteit hebben gekozen; ik doe geen persoonlijk leed. Presentatoren zijn het dankbaarste onderwerp. Rik van de Westelaken is een fijne journaallezer om in te knippen, hij articuleert duidelijk. Daarnaast is hij ijdel, zo'n mooie jongen die heel serieus een verhaal vertelt. Andries Knevel is ook een groot inspirator, vooral in het begin heb ik veel filmpjes over hem gemaakt. Hij is erg bezig met hoe hij interviewt, ook non-verbaal.

'Na het filmpje over Beatrix hebben Andries Knevel en Tijs van den Brink mij uitgenodigd in hun talkshow. Ik durfde niet, omdat ik nog weinig tv-ervaring had. Ik wist door de filmpjes die ik had gemaakt over Knevel precies wat voor vlees ik in de kuip had. Nu heb ik spijt van die weigering; ik had mijn grote idool toch graag willen ontmoeten.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden