Interview San Holo

San Holo: ‘Als ik met jonge gastjes spreek die ook allemaal dj willen worden, dan zeg ik: ga eerst eens goed een instrument leren bespelen’

Sander van Dijck, beter bekend als San Holo. Beeld Marie Wanders

Hij groeide op als gitaarliefhebber, maar brak door in de dancescene. Dat San Holo met zijn ‘indie-EDM’, waarin hij beats combineert met rafelige gitaren, de juiste snaar raakt, wisten ze in de VS allang. De Volkskrant sprak de dj en producer, die 18 januari optreedt op Eurosonic Noorderslag.

Het is ieder jaar in januari weer spannend als het Amerikaanse Coachella Festival zijn line-up bekendmaakt. Dit festival, jaarlijks in april in de Californische Coloradowoestijn, geldt als maatgevend voor het komende festivalseizoen. Dit jaar zijn Ariana Grande en Childish Gambino de grote namen, vorig jaar prijkten Eminem en Beyoncé bovenaan het affiche. Tussen alle grote vedetten en beloften uit de internationale popwereld stond in 2018 ook één Nederlander: San Holo.

Dat juist zijn naam op de line-up prijkte, vonden we in Nederland opmerkelijker dan in de VS, waar de 28-jarige dj en producer, na jarenlang touren langs clubs en podia door het hele land, inmiddels een begrip was geworden in de dance. ‘Ja, ze weten daar beter wie ik ben dan hier’, zegt Sander van Dijck, zoals San Holo in werkelijkheid heet.

Als San Holo – een bij wijze van grap gemaakte verbastering van Han Solo uit de Star Wars-films – is de man uit Zoetermeer een grote naam geworden in de elektronische dansmuziek. Dat hij nauwelijks tijd heeft voor Nederland, waar hij in 2016 toch een hitje had met Light, is niet zo gek. ‘De markt voor deze muziek is in de VS en Azië nu eenmaal veel groter en de fees zijn hoger.’

Maar dat Van Dijck zelf, die is opgegroeid als gitaarliefhebber en jarenlang thuis de muziek van de Red Hot Chili Peppers meespeelde, zo groot zou worden in de elektronische muziek, lag niet echt in de lijn der verwachting. Dus grepen we in oktober de mogelijkheid aan om hem te spreken over zijn buitenlandse avonturen. Het is daags voor zijn twee maanden durende Amerikaanse tour ter promotie van het net verschenen albumdebuut album1, een knappe, afwisselende danceplaat, waarop San Holo stampende EDM-beats koppelt aan mooi gearrangeerd gitaartjes. Van Dijck is net terug uit Azië en vertelt hoe het allemaal zover is gekomen.

‘Het was best een lange weg. Nu is mijn show op ADE uitverkocht’, zegt Van Dijck met enige trots. ‘Maar vier jaar geleden waren er drie mensen in de zaal, inclusief de twee dj’s die na mij draaiden.’

San Holo begon zijn reis niet in Nederland, maar in Amerika; daar had hij zo’n vier jaar geleden zijn eerste fans. Het begon met een remix van een hiphoptrack, waarmee hij zijn dancevariant op de razend populaire trap-sound lanceerde: duistere hiphop met galmende, gelaagde synths en ratelende snares die naar een climax voeren, de zogeheten ‘drop’. ‘Trap of future bass was de sound in de clubs. Ik maakte mijn eigen variant met analoge apparatuur. Maar die ontstond eigenlijk per toeval, met mijn versie van Dr. Dre’s hiphopklassieker The Next Episode.’ Van Dijck had van internet een a-cappellaversie van dit door Snoop Dogg gerapte nummer uit 1999 gevonden en bouwde er muziek omheen. ‘Ik vond dat gewoon leuk, hiphopklassiekers bewerken met andere akkoorden en nieuwe arrangementen.’

En met grote gevolgen. Want daar zat Van Dijck thuis, op zijn kamertje in Zoetermeer. Hij had zijn remix geüpload op YouTube en Soundcloud, en zag vervolgens hoe het nummer viraal ging. ‘Vooral in Amerika ontplofte het. Grote radio-dj’s raakten in extase, mijn track werd gedraaid in de clubs en op festivals. Dan denk je toch even: wat gebeurt er allemaal? En toen werd ik gebeld. Of ik niet een keertje in Minneapolis kon komen draaien.’

Van Dijck wist totaal niet wat hem te wachten stond: ‘Een volle zaal met mensen die helemaal gek werden, alsof ze al jaren op me hadden gewacht.’ En hij wist eigenlijk ook niet wat te doen: ‘Ik had wat remixes van hiphopklassiekers gemaakt, maar verder wist ik niet echt wat dj’en was.’ Genoeg om weer teruggevraagd te worden in ieder geval, want, zo weet hij inmiddels, ‘als Amerikanen je muziek leuk vinden, vragen ze meteen wanneer je weer komt’.

Sander van Dijck. Beeld Marie Wanders

En zo werd San Holo in de VS al snel bekender dan in eigen land. Zijn tournees werden langer, de zalen groter: van een capaciteit van een paar honderd naar een paar duizend man. Een voorlopig hoogtepunt bereikte hij toen vorig jaar het verzoek van Coachella binnenkwam. San Holo uit Nederland, die in Los Angeles voor het derde jaar een show uitverkoopt, bijna vijfduizend tickets: dat moet wel wat voorstellen, zullen ze in Palm Springs hebben gedacht. En zo stond San Holo afgelopen jaar als enige Nederlandse act op het Californische festival. ‘Een geweldige ervaring. Ik moest om vier uur ’s middags op, best vroeg voor een dance-act. Maar de tent was stampvol. En dat zagen de promotors ook.’

Toch weerhield dit succes Van Dijck er niet van rustig door te werken aan een verdieping van zijn geluid. Hij was heimelijk steeds meer gaan terugverlangen naar zijn eerste muzikale liefde: de gitaar. Op dat instrument was hij afgestudeerd aan het Rotterdamse conservatorium en diep in zijn hart hield hij meer van gitaarbands dan van dance. ‘Mij zie je alleen in clubs als ik er zelf moet draaien; zelf ga ik liever naar een concert van Bloc Party.’

In zijn eigen muziek miste Van Dijck wat hij ‘de imperfectie van gitaren’ noemt. Er gaat voor hem weinig boven het geluid van een gitaar uit een overstuurde versterker. Zou het niet leuk zijn om rafelende gitaarlijntjes en zang aan stevige EDM-beats te koppelen? 

De soulvolle popstem van de Amsterdamse Sofie Winterson en de Ierse folk van singer-songwriter James Vincent McMorrow zijn nu een voorname toevoeging aan San Holo’s gelaagde elektronische muziek. Die combinatie mag je van Van Dijck best ‘indie-EDM’ noemen. ‘EDM wordt al snel geassocieerd met een plastic, wat klinische digitale sound. Met ‘indie’ ervoor wordt dat weer gerelativeerd.’

Beeld Marie Wanders

In veel nummers op album1 zit volgens Van Dijck nog wel degelijk een echte EDM-opbouw, met ‘snares die naar de drop toewerken. Wat ik doe is opbouwen, afbouwen, even een mooi momentje en dan weer opbouwen en beuken.’ Maar ondertussen is er op het album ook alle ruimte voor speels dwarrelende noten, sprankelende gitaarminiatuurtjes en dromerige vocalen.

‘Ik denk weleens: zouden EDM-sterren ook naar gitaarmuziek luisteren? Ik ben er echt mee opgegroeid en weet niet beter.’ Van Dijck kan zich geen leven voorstellen zonder instrumentale postrock. Al kreeg hij op het conservatorium ook weleens genoeg van zijn geliefde instrument. ‘Iedereen wilde John Mayers solo’s naspelen of de bluesgitaar van Stevie Ray Vaughan imiteren. Best saai eigenlijk.’

Dus ging hij aan de slag met hiphop. ‘Natuurlijk zei iedereen dat ik van die klassiekers van Dr. Dre moest afblijven. Maar ik ben blij dat ik het toch gedaan heb.’

Nee, Dr. Dre heeft nooit iets laten horen. Het liefst kreeg Van Dijck ook toestemming om zijn mix van The Next Episode op Spotify te zetten. Anders dan op YouTube, waar iedereen alles kan posten, heb je voor Spotify toestemming nodig van de makers. ‘Maar het is zo ook wel populair genoeg. Die remix is al zo vaak gedeeld; al haalt Dr. Dre hem nog van YouTube, hij zal nooit verdwijnen.’

En het was ook een beetje een kwestie van geluk: de juiste muziek op het juiste moment. Dat San Holo als dj de wereld over ging touren, was vooral een gevolg van die ene remix. Dat kun je niet zo plannen, zegt Van Dijck. ‘Als ik met jonge gastjes spreek die ook allemaal dj willen worden, dan zeg ik: ga eerst eens goed een instrument leren bespelen. Probeer te begrijpen hoe muziek in elkaar zit. Alle grote dj’s van dit moment produceren zelf; ze draaien hun eigen muziek. Dj’en is leuk, maar zelf muziek maken ook. Ik omarm beide werelden.’

San Holo speelt vrijdag 18/1 op Eurosonic Air.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.