Rumpspringa op Oerol

Rumpspringa blijft flets en kleurloos op Oerol. Wat een contrast met het kleurrijke Songspiel My Videoland. Grilligheid is leuk maar het stuurloze schip moet wel vaart houden. Ook op Oerol.

Op je 87ste debuteren tijdens Festival Oerol op Terschelling. Geen geringe prestatie van theaternestor Erik Vos. Bovendien samen met zijn 90-jarige vrouw, schrijfster Inez van Dullemen. Uniek, én eenmalig: Vos (regie) en Van Dullemen (tekst) nemen met Het verhaal van Hester afscheid. Locatietheater is het niet, eerder theater-op-locatie. De twee actrices Kaatje Kooij en Lidewij Mahler spelen in een paardenmanege, bezaaid met zand. Niet vreemd voor Vos: bij zijn theatergroep De Appel in Den Haag gebruikte hij vaak zand als stugge speelvloer.

Met de dierlijke omgeving heeft het relaas van de twee zusjes weinig te maken. Ze suggereren dat Hester (Kooij) zich in een psychiatrische instelling bevindt. Haar zus Hanna (Mahler) vraagt zich tijdens bezoekjes af of de schizofrene Hester wel aan genezing wil werken. Al schommelend en twistend herbeleven ze hun kindertijd met hun kille moeder en handtastelijke vader. Flashbacks, vermoedens, vragen en gekleurde herinneringen - het zussenmengsel voegt zich door het levendige spel naadloos naar een mooie reconstructie van een waar gebeurde zelfmoord. Maar iets meer verrassing en venijn zouden dit inkijkje in een afwijkende psyche goed doen.

Toch is deze ontrafeling van het verleden stukken beter dan het enigszins vergelijkbare Rumspringa van Orkater/De Nieuwkomers. Ook hier hebben twee vrouwen, Iona Daniel en Rineke Roosenboom, verhalend goud in handen met hun opzienbarende jeugd in een geheim genootschap: De Kring van Welsch. De raadselachtige gebruiken en pedagogisch discutabele idealen verbleken echter door hun schuchtere en vlakke presentatie. De 26-jarige vrouwen zijn schrijfsters, geen actrices, maar dat mag geen verontschuldiging zijn. De eentonige gitaarrock van de stoïcijnse band Shaking Godspeed maakt de speurtocht naar de psychologische impact van zo'n jeugd er niet florissanter op. En dat een morsige gitarist Iona's vader vertolkt, doet de verbeelding ook weinig goed. Tel daar een overheadprojector bij op én een saai gemeenschapszaaltje en het schrale Rumspringa blijft flets en kleurloos.

Wat een contrast met het kleurrijke, ongerijmde en ongepolijste Songspiel - My Videoland - lichtjes geïnspireerd op Brechts Das kleine Mahagonny. Performers en muzikanten van Veenfabriek avonturieren met de geestelijk beperkte acteurs van Theatergroep Domino. De richtingloze logica van Downers en hun ruimhartige manier van liefhebben zijn dominant, dat is wennen. De metafoor van een geel hart met een gaatje (van de geestelijk beperkte actrice Catelijne) en een schip zonder richting werkt vooral beeldend en muzikaal, met lief gezongen duetten. Toch ontwikkelt de poëtische anarchie zich te traag en omslachtig. Grilligheid is leuk, maar het stuurloze schip moet wel vaart houden. Ook op Oerol.

Het verhaal van Hester
Theater
***
Van Erik Vos/Inez van Dullemen, 11/6, Manege Hoorn, Terschelling. T/m 19/6 en in Theater a/h Spui van 15 t/m 18/9.

Rumspringa
Theater
**
Van Orkater/De Nieuwkomers, 11/6, ET10, Midsland. T/m 19/6. Tournee voorjaar 2017.

Songspiel - My Videoland
Theater
***
Door Veenfabriek & Theatergroep Domino. 13/6, Griene Polle, West-Terschelling. T/m 19/6 en in Amsterdam van 24 t/m 26/6.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden