Rondneukende Stijn komt tot inkeer

Een van de grootste succesboeken van de laatste jaren is Komt een vrouw bij de dokter van Kluun, oftewel Raymond van de Klundert....

Milou van Rossum

Voor wie het toch is ontgaan: Komt een vrouw bij de dokter is het verhaal van een succesvol, jong echtpaar met klein kind dat te maken krijgt met borstkanker. Terwijl zij, Carmen, een borst verliest en vergeefs chemokuur na chemokuur ondergaat, gaat hij, Stijn, voortdurend vreemd. Voormalig marketingman Kluun mag dan, zoals hij zelf tot vervelens toe zegt, geen mooischrijver zijn, de populariteit van het boek is volkomen te begrijpen: het leest als een trein, er zit èn seks èn liefde èn dood in, het doet eerlijk aan, en is ook nog eens grotendeels Waar Gebeurd.

Probeer als jonge ouder de ogen maar eens droog te houden bij de passage waarin Carmen afscheid neemt van haar 3-jarige dochter: ‘‘‘Ik hou van jou’’, zegt Luna beduusd. En dan begint ze Carmen te kussen. Over haar hele gezicht. Zoals ze nog nooit gedaan heeft.’

Nu is er een vervolg, De weduwnaar. Zonder kanker, maar met minstens evenveel seks, want de Kluuns alter ego Stijn feest na de begrafenis aanvankelijk lekker door. Roos, de vrouw met wie hij tijdens de ziekte van zijn vrouw al een verhouding kreeg, collega’s, hun losbandige vriendinnen, willekeurige vrouwen uit de disco, allemaal zwichten ze voor de verse weduwnaar, soms met z'n tweeën tegelijk. Ja, die Stijn neukt wat af, en daar worden geen doekjes om gewonden. ‘Even overweeg ik haar gesnurk te stoppen door mijn ochtenderectie in haar halfgeopende mond te proppen.’

En dan is er ditmaal ook nog cocaïne, een, zoals de schrijver in een interview zei, puur fictieve toevoeging die het natuurlijk allemaal nog veel rauwer maakt. Na een snuifje vergeet Stijn zijn kind in de tram, onder invloed neemt hij een meisje zo hard in ‘haar artiesteningang’, dat ze zich verkracht voelt.

Maar, je voelt het al aankomen, Stijn komt tot inkeer, al moet hij daar tijdens een met ‘pretsuiker’ overgoten, kinderloze vakantie op Ibiza eerst de Twin Towers voor zien instorten. ‘Ineens denk ik aan Luna. O mijn god. Luna. “En ik zal goed voor je dochter zorgen.’’’

Stijn besluit met Luna op reis te gaan. Vier maanden zwerven ze door Australië. Omdat ‘geen enkel lekker wijf mijn pad kruist’, heeft hij alle tijd voor dochter, rouw, Paulo Coelho’s zweefboeken en bespiegelingen over de liefde in het algemeen (‘Nu begin ik te beseffen waar ik echt bang voor was. Ik was doodsbang voor de liefde’) en Roos in het bijzonder, die hij opeens ontzettend mist. Als hem dan nog ook in een droom zijn dode echtgenote verschijnt en haar zegen geeft, staat niets een Hollywood-einde meer in de weg. Fijn voor Stijn, maar ik was mijn belangstelling voor zijn wel en wee op dat punt allang kwijt.

Het is een pijnlijke constatering, maar zonder zieke vrouw blijft er van de schrijver Kluun bar weinig over.

Milou van Rossum

Kluun: De weduwnaarPodium265 pagina’seuro 16,-ISBN 90 575 9291 6Podium265 pagina’seuro 16,-ISBN 90 575 9291 6

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden