Interview Rikki Borgelt

Rondé maakte een lichtvoetige, poppy tweede plaat – tenminste, zo lijkt het

Rikki Borgelt, zangeres van de band Rondé. Beeld Erik Smits

De Utrechtse band Rondé dook voor zijn tweede plaat een Berlijnse studio in en kwam terug met Flourish, die het al goed doet als poppy, zomerse radioplaat. Zangeres Rikki Borgelt legt uit hoe hun liedje Fourteen tot stand kwam.

Er is even geen ontsnappen aan Rondé. De Utrechtse band staat  de naam zegt het al  eendrachtig om ons heen, als een hechte vriendenclub. En vanuit die positie vuurt Rondé onvermoeibaar nieuwe singles op ons af. De band is de afgelopen weken een ouderwetse radiofavoriet geworden en wie nog niet tegen het zomerse Calling is aangelopen zal als een mediaschuwe kluizenaar hebben geleefd.

De populariteit van Rondé moet iets te maken hebben met het lichtvoetige popgevoel dat uit de nieuwe plaat Flourish vloeit. Rondé nam het album op in Berlijn, waar de band zich wekenlang opsloot in de studio van Niels Zuiderhoek – die zich eerder boog over het werk van rockband Kensington. Het klinkt alsof Rondé in Berlijn de vingers maar eens in het stopcontact heeft gestoken. De liedjes zijn elektronischer dan de voorzichtig rockende ballades van de eerste plaat uit 2017 en een nummer als Anyone lijkt ons vooral de dansvloer op te willen jagen: ‘We can dance, boy believe it.’

Kan kloppen hoor, zegt zangeres Rikki Borgelt (28) in het Amsterdamse café Lloyd, waar we een koffie doen en om uitleg vragen. ‘Dat eerste album was een verzameling liedjes die we in de eerste jaren van ons bestaan hadden geschreven. We waren nog heel jong. Toen de plaat uitkwam en we met die liedjes gingen optreden, voelde het alsof we dat werk al een beetje aan het ontgroeien waren.’

Het tweede album moest een staaltje teamwork worden. ‘We groeien samen op, in een band – wat is er nou mooier dan dat? We leren dingen, zijn muzikaal gegroeid en ontdekken nieuwe geluiden.’ Flourish werd een verslag van een band in beweging, in twaalf nummers. En toch ook een klein Berlijns dagboek. ‘We vinden Berlijn een geweldige stad. Als je daar uitgaat, heb je soms het gevoel dat je op stap bent in de jaren zeventig. Het lijkt of mensen minder bezig zijn met wat anderen van ze vinden. Of ze minder proberen te voldoen aan verwachtingspatronen  ik weet niet wat dat is.’

Bij dat soort observaties ontstond een nummer als Anyone, min of meer vanaf de dansvloer in een vage Duitse club. Borgelt: ‘Ik kijk graag een beetje om me heen.’ Dat doet ze al heel lang. Borgelt studeerde rechten maar twijfelde aan een carrière in die richting. Haar hart lag bij de muziek en bij al die potentiële liedteksten die ze gedurende haar jeugd had geschreven. ‘Ik heb altijd geschreven, boeken vol. Mijn telefoon staat nog steeds vol met spraakmemo’s. Ik ben zo iemand die midden in de nacht wakker wordt en iets in zijn telefoon brabbelt, om het niet te vergeten. Ik was altijd met muziek bezig, maar helemaal op mezelf. Ik liet nooit eens iets horen als daarom werd gevraagd.’

Na twee jaar studie besloot Borgelt zich aan de kunst te geven. In 2014 vormde ze met vier muziekvrienden de band Rondé, als uitvloeisel van een opdracht van de Utrechtse Herman Brood Academie. Rondé werd min of meer geadopteerd door radiozender 3FM, die liedjes als Run en We Are One op de schouders nam.

En nu maakt Rondé een tweede ronde. Met liedjes die dan lichtvoetig mogen klinken en toch soms behoorlijk diep graven. Het kalme en zelfs wat dreigende nummer Fourteen bijvoorbeeld doet vermoeden dat er een levensverhaal aan vooraf is gegaan. Dus vragen we Borgelt om dat lied eens wat nader te duiden.

‘Het begon met een geluid’, zegt ze. ‘Onze producer heeft een piano in zijn studio staan, met zo’n open klankkast. Eén van de snaren van de piano maakte een rinkelend geluid en daarom had Niels (de producer) er ooit een demper tussen geplaatst. Als  je die noot aansloeg, dan hoorde je: voemmm, voemmm. Daar zaten wij steeds mee te spelen als we in de studio bezig waren.’

Maar er gebeurde ook iets wonderlijks in het hoofd van Borgelt. ‘Dat geluid raakte me op een of andere manier. Het bracht me naar een gevoel van heel lang geleden, toen ik nog rechten studeerde en een project deed over vrouwenhandel. Ik had toen lange en erg intense gesprekken met een ex-prostituee. Zij vertelde mij dat ze dit werk al vanaf haar 14de deed. En hoe ze er uiteindelijk aan was ontsnapt. Ik heb daar veel over opgeschreven. De sound die we in de studio in Berlijn maakten was heel donker en onheilspellend en dat was precies hoe ik mij destijds voelde. Geluiden triggeren mij nu eenmaal vaak.’

Borgelt schreef een gevoelige tekst en de zanglijnen bij die unheimische pianonoot, de band boog zich over de rest van de muziek en het nummer Fourteen ontstond razendsnel, daar in Berlijn. ‘Het verhaal kreeg een sound en die werd bijna vanzelf dreigend.’ Borgelt verplaatste zich in de hoofdpersoon van het verhaal en schreef over de strijd die gevoerd moest worden. ‘I’ve been feeling miserable, down below. I had to cut the wire.’ En in het refrein: ‘I can feel my mind is spinning. I’ve been walking up the walls.’ Borgelt: ‘Deze vrouw vertelde mij dat ze een keer was gedrogeerd. In mijn hoofd zag ik haar wandelen door de kamer. Ze liep via de muren omhoog naar het plafond, met gebalde vuisten en schreeuwend om hulp. Ze was een vrijgevochten ziel. En onze gesprekken zijn me altijd bijgebleven.’  

Fourteen werd een krachtgevend liedje, met zinnen als ‘you will not keep me under’ in het refrein. Borgelt: ‘Ik vind het mooi als iemand iets uit een lied kan halen. Als je je ongelukkig voelt en even niet lekker in het leven staat, dan kun je misschien ook moed putten uit zo’n nummer, dat eigenlijk over iets heel anders gaat. Als iemand met dit nummer ook uit een gat kan kruipen, dan vind ik dat prachtig. Het is niet zo dat ik liedjes schrijf met dit soort overwegingen in mijn achterhoofd – dan zou een nummer minder oprecht worden, denk ik. Maar als een tekst mensen raakt omdat ze er iets van hun eigen leven in herkennen, dan is dat volgens mij mooi meegenomen.’

Het album Flourish van Rondé is verschenen bij Universal. Rondé speelt vanaf 9/5 (Doornroosje, Nijmegen) volop in het Nederlandse clubcircuit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.