Tv-recensie Haro Kraak

Rond de Noordzee is een ode aan het onvoorspelbare, aan het onverwacht stuiten op iets moois

Ze kunnen de weg niet kwijtraken, zei Arnout Hauben in de eerste aflevering van Rond de Noordzee tegen zijn reiskompanen, omdat ze alleen maar de kustlijn hoeven te volgen. Toch doet de Vlaamse Hauben zijn best om een beetje te dwalen, door zich allerlei zijpaden in te laten lokken door toevallige passanten.

In Rond de Noordzee (VPRO, Eén) reist Hauben met de klok mee om het water, een tocht van 5.000 kilometer. Achtereenvolgens komt hij in België, Frankrijk, Engeland, Schotland, Noorwegen, Denemarken, Duitsland en Nederland. Met twee cameramannen en een drone reist hij te voet, per boot en per trein. Onderweg stuitten ze op verhalen over oorlog, handel en veel meer.

Hauben wordt niet gehinderd door verlegenheid. In de eerste twee afleveringen, de afgelopen twee dinsdagen op NPO 2, leerde hij al een hoop excentriekelingen kennen. Het begon meteen vlak buiten Brugge met de ‘exotenbestrijder’ die net een muskusrat had gevangen. Die legde het beest zomaar in zijn nek. ‘Nu heb ik ook een bontkraag.’

Eenmaal bij hem thuis – Hauben gaat op elke uitnodiging in – bleek de man een amateurarcheoloog en een oud-boer die failliet was gegaan. Even later zat Hauben bij een oudere vrouw uit Knokke aan de koffie, bij wie hij op het raam had geklopt, en liet ze hem het fotoalbum zien van de champagnedoop van haar chihuahua.

Een week later in Engeland sprak hij op het strand een zeiler van 15 aan die binnen een paar zinnen zei te willen sterven voor zijn land. Daarna werd Hauben uitgenodigd bij een toeristengids die op een kleine zeilboot woonde. Ze moesten tot hun middel door het water waden om aan boord te gaan. Telkens boorde Hauben met een paar simpele vragen hele levensverhalen aan.

Arnout Hauben in Rond de Noordzee. Beeld VPRO

Hoe groot de rol van toeval werkelijk is bij het maken van Rond de Noordzee weet je nooit zeker. Maar de indruk die gewekt wordt is dat het ongekunsteld is. Het programma is daarmee een ode aan het onvoorspelbare, aan je ogen openhouden en met iedereen een praatje maken, aan serendipiteit dus, het onverwacht stuiten op iets moois.

Niet verwonderlijk dus dat Hauben ooit verslaggever was voor de Vlaamse Man Bijt Hond, waar ze het toeval ook graag op heterdaad betrappen. Voor dat programma deed hij verslag van zijn wandeltocht naar Santiago de Compostela. En ook voor andere programma’s die hij maakte, zoals Ten Oorlog, legde hij grote afstanden af te voet, net als nu rond de Noordzee.

Mensen aanspreken gaat natuurlijk makkelijker wandelend dan in een auto. In tijden van vliegschaamte staan reisprogramma’s bovendien onder druk. Rond de Noordzee toont aan: wie bereid is wat meer moeite in de tocht en wat minder tijd in de voorbereiding te steken, kan op slechts een paar uur afstand per ongeluk veel moois ontdekken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.