AlbumrecensieSideways To New Italy

Rolling Blackouts C.F. mist op Sideways to New Italy de gejaagdheid van hun vorige album ★★★☆☆

Hoesjes bij de albumrecensiesBeeld RV

Gitaarbands als het Australische Rolling Blackouts Coastal Fever (de laatste twee woorden mag je afkorten; doen ze zelf ook) zijn er altijd geweest en zullen er ook altijd zijn.

Slimme jangle pop. Melodieuze indierock. The Feelies. The Clean. The Go-Betweens. Real Estate. Er zijn er veel die zo klinken, maar ‘RBCF’ hoort tot de betere van de laatste tijd. Wie van het genre houdt, zal weer genieten van het tweede album Sideways To New Italy.

Toch is ‘ie wat minder goed dan voorganger Hope Downs. Dat heeft met de aanwezigheid van een paar net wat mindere liedjes te maken (er staan er zelfs twee achter elkaar, Beautiful Steven en The Only One), maar ook met het feit dat Hope Downs wat nerveuzer en gejaagder durfde te zijn en een gevaarlijk scherp randje had dat op Sideways To New Italy ontbreekt.

De opening is sterk en verderop maken Cameo en Cars In Space veel goed, zodat ‘RBCF’ met enige moeite toch over de lat komt die ze met Hope Downs eigenhandig zo hoog legden.

Rolling Blackouts C.F.

Sideways To New Italy

Pop

★★★☆☆

Sub Pop/Konkurrent

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden