Review

Roer gaat bij Alt-J na elk nummer om, met wisselend succes

Viel toch een beetje tegen, dat tweede album This Is All Yours (2014) van het Engelse trio Alt-J. Met hun zeer herkenbare 'folktronica meets artpop'-geluid en de opvallende, geknepen zang van Joe Newman wonnen ze in 2012 de Mercury Prize voor debuut An Awesome Wave. De opvolger was meer van hetzelfde, maar dan net iets minder goed.

Het drietal uit Leeds (nu gevestigd in Londen) heeft nu wél onderkend dat het roer om moet. Sterker: op Relaxer gaat het roer na elk nummer om, met wisselend succes.

Alt-J, Relaxer (***), pop.
Infectious/PIASPop JJJJJ Alt-J Relaxer Infectious/PIAS

Er zijn momenten waarop je je wenkbrauwen fronst (de rare garagerocker Hit Me Like That Snare of de verknipte bewerking van de klassieker House of the Rising Sun), maar op andere momenten vindt Alt-J zich overtuigend opnieuw uit, zoals in In Cold Blood, maar vooral in de broeierige opener 3WW, het albumhoogtepunt en wellicht de spannendste lap triphop sinds de triphop.

In het Tilburgse 013 (12 juni) en op Lowlands zal het oude Breezeblocks (2012) de luidst bejubelde hit zijn (een opvolger is hier nergens te bekennen), maar bij vlagen is Relaxer toch ook de spannendste plaat die Alt-J maakte.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden