AlbumrecensiePlastic Hearts

Rockzangeres Miley Cyrus staat voor rauw, luid, dichtgeplamuurd geluid ★★★☆☆

Country en pop heeft ze al gedaan. Ze heeft zich tegen hiphop aan bemoeid. Nu wordt Miley Cyrus met haar zevende album, waarop rockiconen als Joan Jett en Billy Idol komen buurten, nadrukkelijke gepositioneerd als rockzangeres. En als ‘rock’ voor ‘veel’ en ‘luid’ staat dan is Plastic Hearts zeker Cyrus’ rockalbum. Na het dreigende basloopje van WTF Do I Know gaan Cyrus en de versterkers voluit. Inderdaad, die rauwe, ietwat schreeuwerige stem van Cyrus glorieert in het genre. Of eigenlijk, in alles waarin overdaad de maat is. Want veel van Plastic Hearts is een dicht geplamuurd mengsel van rock en pop, gedrenkt in een sausje van synthetische bombast. Bij wijlen schuurt de autotune langs je trommelvliezen.

Ze zijn er goddank wel, de rustpunten en kleine liedjes die je niet meteen murw slaan. De single Midnight Sky met Stevie Nicks is gestroomlijnde synthpop waarin nu eens niet wordt gestapeld. En High is een open liedje dat gewoon mooi mag zijn zonder dat het aan power inboet.

Miley Cyrus

Plastic Hearts

Pop/rock

★★★☆☆

Sony

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden