Robert Plants Carry Fire ontbeert echt sterke tracks

Als een van de weinige rockveteranen lijkt Robert Plant (69) nog altijd zoekende naar nieuwe muzikale invalshoeken. Op Carry Fire, de elfde soloplaat die Plant sinds het einde van Led Zeppelin opnam, laat hij zich begeleiden door dezelfde Sensational Space Shifters als op de sterke voorganger, Lullaby and...The Ceaseless Roar.

Gijsbert Kamer
null Beeld
Beeld

Opnieuw zoekt hij de grenzen op tussen rock, folk en Afrikaanse muziek. Dat leidt tot meeslepende liedjes, zoals Season's Song, en soms met rockgitaar verstevigde nummers, zoals Bones Of Saints.

Carry Fire
Robert Plant
Pop
Nonesuch/Warner

Er zit, net als op veel van zijn recente werk, een dikke laag echo onder zijn nooit voluit gaande stem. Die kan dat hebben, maar gaandeweg krijg je het gevoel dat Plant zich wat al te graag laat wegcijferen. We horen te veel muzikale omlijsting en te weinig Robert Plant. Dat valt extra op doordat de meeste nummers niet klinken als afgemaakte songs.

Plant lijkt het zo naar zijn zin te hebben met zijn band in de studio, en is kennelijk zo tevreden over de geluidseffecten, dat de zorg voor de liedjes er bij in is geschoten. Het ontbreekt daardoor op het mooi verzorgde Carry Fire aan echt sterke tracks.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden