Riskante voorstelling met lijpe uitvergrotingen in griezeldecor

Lijpe uitvergrotingen van verstoorde zelfbeelden, van anorexia tot thigh gap, in een griezelig en clownesk showdecor. Tessa Jonge Poerink vormt het hoogtepunt van deze riskante voorstelling.

Vier van de vijf actrices in In mijn hoofd ben ik een dun meisje.Beeld Bowie Verschuuren

Tessa is misschien wel de sterkste troef van In mijn hoofd ben ik een dun meisje, een discussie uitlokkende tienervoorstelling van NTjong. Niet dat de overige vier actrices in deze excessieve performance voor haar onder doen. Maar het mag een vondst heten, dat regisseur Noël Fischer deze stagiaire van krap 1,25 meter vol in de etalage zet: Tessa Jonge Poerink, vierdejaars Toneelschool Arnhem, is geboren met dwerggroei. Ze viel in 2008 al op in de circusvoorstelling De grote wereld van het Onafhankelijk Toneel, maar vanwege haar afwijkende uiterlijk duurde het jaren voor ze haar droomopleiding aan een toneelschool kreeg.

Zie haar nu overtuigend acteren, haar lichaam uitpuilend in huidkleurige panty's. Zij is het vleesgeworden thema van deze riskante voorstelling over de dreigende toename van verstoorde zelfbeelden onder tienermeisjes, die zich 24/7 kunnen spiegelen aan onlinerolmodellen - hun smartphone ververst dagelijks het spiegelpaleis. Natuurlijk trekken de lichaamsafmetingen van Jonge Poerink de aandacht - ze zal onderwerp van gesprek worden in discussies onder jongeren achteraf. Maar in een live videootje neemt ze daar alvast een voorschot op: haarfijn legt ze de vinger op pijnlijke vooroordelen, terwijl ze een collega-actrice een vernietigende introductie als kabouter geeft.

Verstoorde zelfbeelden

Ook de lange Willemijn Zevenhuijzen, de donkere Shertise Solano, de scheel kijkende Kaatje Kooij en de grootogige Eva Zwart, allemaal eveneens ingesnoerd in doorzichtig nylon, presenteren lijpe uitvergrotingen van verstoorde zelfbeelden: van anorexia tot huidskleurverandering, van borstvergroting tot ongezonde thigh gap (zie internet). Ze proppen hun panty's vol met worsten en ballen van stof, ze illustreren het effect van seksistische spreekkoren als 'daar moet een piemel in', ze trekken hun gezichten onnatuurlijk strak met plakband en plastic en delen tiener-intimiteiten met een beeldscherm.

Alle performances spelen zich af in een uitzinnig showdecor van een griezelig clowneske kermisattractie, met een X-factor als showtrap. Piepend en grommend zwaaien de mechanische handjes van de grijzende clown, een lolly en ijsje hanterend als lik- en lustobject. De strijd om de controle over uiterlijk en lichaamsmaten krijgt een wrange smaak in een vernederende ontvoering met snoep en een sinistere missverkiezing. Misschien dat niet iedere tiener direct de ironie doorziet, met het gevaar dat ze denken dat meisjes met een verstoord zelfbeeld te grazen worden genomen. Het tegendeel is waar. 'Nothing compares to you', fluisterzingt het vijftal in herhaling. Oftewel: hou van jezelf, zoals je bent. Dat dit minder vanzelfsprekend is dan het klinkt, bewijst deze voorstelling met als hoogtepunt de bruiloftsact van Jonge Poerink, in ideale barbiematen. Ja, die Tessa kan een grote worden.

In mijn hoofd ben ik een dun meisje.

Door NTjong.
Vanaf 12 jaar.
5/3, Theater a/h Spui, Den Haag.
Tournee t/m 24/4.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden