Retour en Bourgogne moest authentiek zijn, maar werd het juist niet

Retour en Bourgogne wil zijn publiek zo opzichtig laten baden in authenticiteit dat het tegenovergestelde wordt bereikt. De plattelandsclichés zijn best charmant, maar op den duur ondraaglijk gezapig.

Retour en Bourgogne.

Een stukje touw in een boom, ooit onderdeel van een schommel, is het eerste wat Jean ziet als hij na tien jaar reizen het erf van de wijnboerderij van zijn vader betreedt. Nooit keerde hij hier terug, zelfs niet toen zijn moeder een paar jaar geleden overleed. Zus Juliette en vooral jongste broer Jérémie verwijten het hem nog steeds. De aanleiding van Jeans terugkeer is ook nog eens het feit dat hun vader, de gevierde wijnboer, stervende is. De schommel, of wat ervan over is, is in Retour en Bourgogne het zwaar aangezette symbool voor betere tijden, toen iedereen nog bij elkaar was.

Retour en Bourgogne (drama)
Regie: Cédric Klapisch
Met: Ana Girardot, Pio Marmaï, François Civil, Jean-Marc Roulot, Maria Valverde.
114 min., in 26 zalen.

De Franse regisseur-scenarist Cédric Klapisch maakte tussen 2002 en 2013 naam met een trilogie over een bevriend groepje uitwisselingsstudenten in verschillende levensfasen (L'auberge Espagnole, Les poupées russes en Casse-tête chinois). Niet al te subtiel vertelde films, wel vrolijk en opgewekt van toon. Retour en Bourgogne lijkt met dezelfde benadering gemaakt, maar kent een groot verschil: ditmaal kijkt Klapisch niet vooruit, maar achterom, met een film die grotendeels drijft op nostalgisch verlangen.

Wanneer pa vrij vlot na Jeans terugkeer overlijdt, wordt een van zijn oudste wijnen ontkurkt, uit de tijd waarin de boerderij zorgeloos bloeide. De overname van het bedrijf blijkt geen sinecure, ontdekken Jean, Juliette en Jérémie, maar met wat vereende krachtsinspanningen komen ze er wel. Het probleem: Klapisch serveert vooral plattelandsclichés. Het drietal leert dat de buienradarapp minder betrouwbaar is dan een blik in de lucht, concurrerende plukkers met boevige intenties worden op hun plaats gezet en boerenwijsheid komt in tegeltjesvorm: 'Als het land van jou is, ben jij ook van het land.' Best charmant, maar op den duur ondraaglijk gezapig. De film wil zijn publiek zo opzichtig laten baden in authenticiteit, dat het tegenovergestelde wordt bereikt.

Zelfs de scène waarin à la glanzende wijnfolders met blote voeten in een ton druiven wordt gestampt ontbreekt niet. Het resultaat - om even in volvette wijnsymboliek te blijven hangen - is gladgestreken niets-aan-de-hand-slobberwijn, bedoeld om tijdens de buurtbarbecue achteloos een stuk halfdoorbakken vlees mee weg te spoelen.

En die schommel wordt in oude staat hersteld, uiteraard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden