AlbumrecensieMozart Arias II

Regula Mühlemann zingt de Mozart-aria’s voorbeeldig, maar het geheel is wat eentonig ★★★☆☆

null Beeld

De Zwitserse Regula Mühlemann heeft een gedroomde Mozart-stem, helder en wendbaar. Zoals het een coloratuursopraan betaamt, is hoogtevrees haar vreemd. Op haar tweede album met Mozart-aria’s is haar zang voorbeeldig. Ze intoneert goed en haar versieringen zijn uiterst smaakvol.

Maar ondanks de afwisseling tussen montere en treurige nummers, komt het geheel wat eentonig over. Dit is deels te wijten aan dirigent Umberto Benedetti Michelangeli. De routineuze begeleiding van het Kammerorchester Basel zuigt de magie uit Deh vieni, non tardar en een gehaaste inleiding wordt de etherische sfeer van Ruhe sanft fataal. In Zeffiretti lusinghieri slentert het orkest achter Mühlemann aan, in plaats van sierlijk om haar stem heen te zweven.

Van Mühlemann verlang je soms ook meer uitdrukkingskracht. Niet alleen lichte teleurstelling in Ach, ich fühl’s, bijvoorbeeld, maar echte wanhoop. Een scène uit Lucio Silla en de concertaria Ah se in ciel, benigne stelle zingt ze behalve met indrukwekkende bravoure ook met veel hartstocht. Zo had de hele cd kunnen klinken.

Regula Mühlemann

Mozart Arias II

Klassiek

★★★☆☆

Sony Classical

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden