POSTUUM

Regisseur van het gewone

Leven en theater laten samenvallen, dat streefde theatermaakster Floor Huygen na in bijna al haar toneelregies.

Floor Huygen.Beeld Theater Artemis

Ze maakte voor jong en oud talloze voorstellingen op basis van interviews (vaak afgenomen door journalist Lex Bohlmeijer). Eind jaren negentig bijvoorbeeld, toen Paul Koek van Theater Hollandia haar vroeg een voorstelling te regisseren over de laatste arbeider van een meelfabriek. Ze liet acteur Bert Luppes (Huygens echtgenoot) letterlijk de tekst naspelen van het vraaggesprek met deze man, die alleen lagere school had genoten. De kromme, onafgemaakte zinnen maakten in al hun gewoonheid van Kingcorn of zogezegd en alles (1997) een ontroerende, poëtische voorstelling.

Later zou ze hetzelfde doen met kinderen: in Lena en Willem (1999) speelden volwassen acteurs exact kleuters na, van wie één werd geïnspireerd op een van haar twee dochters.

Zondag overleed Huygen aan een ongeneeslijke hersenziekte, zo maakte Theater Artemis maandag bekend. Bij dat Bossche gezelschap had Huygen de leiding van 2005 tot 2012. Ze is 59 jaar geworden.

Klooster

Totdat de ziekte haar het werken onmogelijk maakte, bedacht ze ideeën voor voorstellingen voor jong publiek alsook voor volwassenen. Omdat ze in het bestaande toneelrepertoire bijvoorbeeld geen drama kon vinden over monniken, vroeg ze Bernard Dewulf, winnaar van de Libris Literatuurprijs 2010, een theatertekst te schrijven over de stille zintuiglijkheid van het ascetische leven. Het leidde tot Drie Monniken (2012), Huygens laatste regie. Een lastige opdracht, om de stilte van het klooster te vatten in een theaterstuk met tekst.

Huygen kon ook op surrealistische manier kiezen voor het perspectief van de gewone mens. Twee schrijvers werkten in haar opdracht aan een monoloog waarin een boerin afscheid nam van een van haar (te slachten) varkens, maar waarin ook het varken zelf terugblikte en afscheid nam.

Surrealistische poëzie

Na werk bij de gezelschappen La Meuse, Het Kruis/Huis van Bourgondië en Hollandia kwam Huygen bij Theater Artemis tot grote bloei. Daar gaf ze het jeugdtheater een stevige impuls en kon ze haar nieuwsgierigheid naar taal als directe vertaling van de ervaring combineren met haar gevoel voor surrealistische poëzie.

Voor Woeste hoogten, rusteloze zielen (2009, Theater Artemis en Theater Antigone, 2009) won ze de Gouden Krekel 2010, de prijs voor de indrukwekkendstee jeugdtheaterproductie. De voorstelling wist jong en oud, van Nederland tot in New York te raken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden