Recensie Film

Regisseur Sahim Omar Kalifa vangt in Zagros akelig goed de atmosfeer van jaloezie en wantrouwen

Het is knap overtuigend, hoe de Belg Sahim Omar Kalifa in zijn eerste speelfilm een verstikkende stemming oproept. Zagros is soms echter niet meer dan een schets van een cultuurkloof.

Zagros. Drama. Regie Sahim Omar Kalifa. Met Feyyaz Duman, Halima Ilter, Brader Musiki. 102 min., in 11 zalen.

‘Een herder. Ja, daar zitten we echt op te wachten in België.’ Wanneer Zagros, afkomstig uit Turks-Koerdistan, zich meldt bij de Brusselse Dienst Vreemdelingenzaken, is de ontvangst niet hartelijk te noemen. De bitse ambtenaar heeft overigens wel een punt. Als schaapherder heeft Zagros, vernoemd naar het fraaie gebergte waar hij vandaan komt, weinig relevante werkervaring.

Als het aan Zagros had gelegen, was hij ook nooit weggegaan bij zijn dieren. Zijn vrouw Havin hield het niet meer uit in het bekrompen bergdorp, waar de mannen haar niet vertrouwden en ze werd beschuldigd van overspel. Met haar dochtertje vlucht Havin naar België, waar een neef woont die haar kan helpen. Zagros wordt door zijn familie onder druk gezet haar te verstoten, maar de liefde voor zijn vrouw en dochter is te groot. Hij reist Havin achterna.

Het is knap overtuigend, hoe de Koerdische Belg Sahim Omar Kalifa in zijn eerste speelfilm een verstikkende stemming oproept. Geen wonder dat Havin weg wil uit haar dorp. Maar ook in Brussel kan ze niet ontsnappen aan de vooroordelen en verdachtmakingen van haar schoonfamilie. Zagros, welwillend maar minder wereldwijs en ruimdenkend dan zijn vrouw, doet zijn best de beschuldigingen naast zich neer te leggen. Toch kruipen ze zijn gedachten binnen en vergiftigen ze zijn verstand.

Dat proces brengt Kalifa slim over op de kijker. Is Havin echt onschuldig, of speelt er toch iets? Kalifa, die zelf op zijn 20ste naar België kwam en naam maakte met een aantal bekroonde korte films, kent zijn filmklassiekers en voorziet zijn gezinsdrama bij vlagen van een hithcockiaanse spanning. Het lukt hem niet altijd. Zagros kent ook gedeelten waarin het drama niet veel meer is dan een gedegen schets van een cultuurkloof: op zijn best onderhoudend, maar soms ook taai en uitleggerig. Op die momenten blinkt de film vooral uit in goede bedoelingen.

Wat wel voortdurend overeind blijft, is de akelig goed gevangen atmosfeer van jaloezie en wantrouwen, die overal door weet te dringen – zelfs tot in het beste huwelijk.  

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.