FilmrecensieThe Whistlers

Regisseur Porumboiu houdt het tempo hoog in de amusante neo-noir The Whistlers ★★★★☆

Een film over een corrupte agent en een drugsdealer, maar ook over taal en de bevreemdende ruimte tussen boodschapper en ontvanger.

Catrinel Marlon als Gilda in The Whistlers (2019) Beeld
Catrinel Marlon als Gilda in The Whistlers (2019)

Het Silbo Gomero is een taal die niet wordt gesproken, maar gefloten. Dat fluiten is niet lastig onder de knie te krijgen: vingers in de mondhoek en blazen maar. De kunst is om er boodschappen mee over te brengen. Als dat lukt, kan er over een flinke afstand mee worden gecommuniceerd en begrijpen maar weinig luisteraars wat er gezegd wordt. Ideaal voor criminelen die door de politie worden afgeluisterd.

Je zou denken dat die fluittaal een verzinsel is van de Roemeense filmmaker Corneliu Porumboiu. De regisseur van films als 12:08 East of Bucharest (2006), Police, Adjective (2009) en The Treasure (2015) staat bekend om zijn droogkomische humor en mengt wel vaker realisme met een vleugje absurdisme. Maar het Silbo bestaat echt, al eeuwenlang, op het Spaanse eiland La Gomera. Porumboiu las er zo’n tien jaar geleden over en raakte erdoor geïnspireerd.

In The Whistlers reist de Roemeense agent Cristi (Vlad Ivanov) naar La Gomera om een deal te sluiten met een drugsbende. Cristi is een gedesillusioneerd man. Om zich te verrijken is hij in zee gegaan met de lokale drugshandelaar Zsolt, maar zijn meerderen bij de politie – die zelf misschien ook wel corrupt zijn – hebben hem in het vizier. Nu zit Zsolt in de gevangenis en hangen er camera’s en microfoontjes in Cristi’s huis. De mooie Gilda (Catrinel Marlon), op Cristi afgestuurd door de Spaanse zakenpartners van Zsolt, maakt de situatie nog gecompliceerder. Cristi valt voor haar charmes, maar aangezien vrijwel iedereen in The Whistlers een rol speelt, blijven haar intenties duister.

De naam Gilda verwijst naar de gelijknamige film van Charles Vidor uit 1946, met een hoofdrol voor Rita Hayworth als femme fatale. Porumboiu maakte met The Whistlers een modern eerbetoon aan deze en andere klassieke film-noirs. Tegelijk verwijst de regisseur naar zijn eigen films: de sombere Cristi zal niet voor niets dezelfde naam dragen als de jonge agent uit Police, Adjective (2009), die nog idealen had. Ook die film ging over taal: de regels, de misverstanden, de bevreemdende ruimte tussen boodschapper en ontvanger.

Toch betekent The Whistlers ook een breuk met Porumboiu’s eerdere werk. Hij houdt het tempo hoog en ruilde het grauwe stedelijke Roemenië – in elk geval gedeeltelijk – in voor een zonovergoten Canarisch eiland. Ook daar is de regisseur duidelijk in zijn element: het niet-chronologisch vertelde The Whistlers is een kleurrijke, amusante en stijlvolle neo-noir vol dubbele bodems.

The Whistlers

Drama

★★★★☆

Regie: Corneliu Porumboiu

Met: Vlad Ivanov, Catrinel Marlon, Rodica Lazar, Agusti Villaronga

98 min., in 30 zalen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden