Recensie Feest

Regisseur Monique Merkx haalt alles uit de kast om Feest te laten ontsporen (drie sterren)

Maas viert zijn eerste lustrum met een sterk staaltje anti-theater met een hoog punkgehalte.

Photo: Nichon Glerum Beeld RV - Nichon Glerum

Hoe vieren ze in het theater een feestje? Nou, met veel ruzies, nepbloed en harde klappen natuurlijk. Niets zo leuk voor acteurs als rollebollend over het toneel gaan en er gewoon een grote ­teringzooi van maken. Ook het jongvolwassen publiek van het Rotterdamse gezelschap Maas Theater en Dans lust daar wel pap van. Dus toen ­regisseur Monique Merkx een voorstelling wilde maken om het vijfjarig bestaan van haar groep te vieren, heeft ze vermoedelijk niet lang hoeven nadenken voordat ze tot de conclusie kwam: Dit. Wordt. Een. Grote. Bende.

En dat is Feest geworden. ‘Fysiek theater’ noemt de flyer het eufemistisch. Het gaat over een onaangepaste familie die een theaterpand kraakt om van daar uit hun discutabele handeltjes te organiseren. De personages zijn geleend van de moeder aller vechtvoorstellingen: The Family (1972) van ­Lodewijk de Boer. Twee broers die behendiger communiceren met hun vuisten dan met woorden proberen hun alcoholische vader en zwijgende zusje te beschermen tegen de boze buitenwereld. Het felrealisme van De Boer destijds is bij Merkx cartoonesk absurdisme geworden. Op zich leuk, maar daarmee is er weinig overgebleven van het toch al dunne verhaaltje.

Jammer, maar Merkx haalt gelukkig alles uit de kast om dit theaterfeestje gepast te laten ontsporen. Er staan ­zeker twintig spelers op het podium, van jong tot oud. Het geluid staat hard. Er zijn acrobatische nummers, veel slapstick. Het huiskamer­decor is hufterproof: niks kan kapot, want alles is al kapot. Maas viert zijn eerste lustrum met een sterk staaltje anti-theater met een hoog punkgehalte.

Photo: Nichon Glerum Beeld RV - Nichon Glerum

Daarover gesproken: op een goed feestje mag de muziek niet ontbreken. Naast alle geluidseffecten die muzikant Joop van Brakel produceert, knalt er een potpourri van opruiende songs door de zaal: The Who, Michael Jackson, Fame! Aan de hand daarvan wordt ook het onderliggende thema duidelijk: protest. Elke nieuwe generatie zet zich met zijn eigen tegencultuur af ­tegen de voorgaande. Het gaat hier in luttele minuten van No Future tot No ­Limit. Allemaal maken ze even hun entree: krakers, gabbers, hippies en metalheads. Dat bijna niemand levend het einde van deze show haalt, mag de pret niet drukken. In Feest wordt de rebellie van de jeugd gevierd.

Feest (***)
Theater
Van Maas Theater en Dans, regie Moniek Merkx. 30/8, Maaspodium, Rotterdam.
Daar t/m 23/9.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.